Yoga maakt me blij. En hoe!

Vanochtend was ik om 5.00 uur klaar wakker. Eerlijk, de eerste week werken na twee weken vakantie heeft een impact op mij. Ik heb veel meer geslapen. Een aantal keren heb ik zelfs klokje rond geslapen, terwijl ik niet eens ongesteld ben. Het komt door alles wat er zich in mijn persoonlijke leven afspeelt. Dit zorgt overigens ook voor de nodige tranen. Het stroomt lekker door. Wat mij in dit alles op de been houdt is yoga. Om specifiek te zijn: de “30 Days Yoga Challenge with Adriene“.

Wat ik zo leuk vind aan Yoga with Adriene is:

  • dat ze de tijd neemt om alles heel secuur uit te leggen en terwijl ze dat doet ben je eigenlijk al rust aan het nemen en in verbinding aan het komen met het lijf
  • de grapjes die ze tussendoor maakt
  • de lengte van de yoga sessies, meestal iets korter dan een half uur
  • de rust die haar set en zij zelf uitstraalt
  • hoe ze de sessies opbouwt en bepaalde yoga posities terug laat komen

Wat mij opviel is dat dezelfde rust die ik zo in haar werk waardeer mij af en toe ongeduldig maakt. Dan wil ik door naar het in beweging brengen van mijn lijf. Dan skip ik die eerste minuten. (en kan ik nog steeds heel blij met mezelf zijn :))

Door dagelijks aan chakra healing en yoga te doen zit ik veel lekkerder in mij vel. Het kiezen voor het deelnemen aan deze 30 dagen yoga challenge zorgde ervoor dat ik op dagelijkse basis meer voor mezelf koos. Er voor de kinderen zijn gaat namelijk vanzelf. Het huishouden schreeuwt ook altijd om aandacht. Dus het was een verademing dat ik veel makkelijker mijn tijd pakte. Hoe deed ik dat?

Er zijn een aantal vaste momenten dat ik kans zie om de spanningen in mijn lijf uit te wringen.

’s Ochtends vroeg, zoals vandaag, maar op doordeweekse ochtenden vanaf 6.00 uur. Het is heerlijk om lichamelijk en geestelijk wakker te worden met yoga. En voor yoga heb ik op bed al gemediteerd en chakra healing aan mezelf gegeven.

Na school hebben we een contact momentje met snacks en wat te drinken. Daarna kijken de kids wat op Youtube of Netflix en kan ik even foetsie.

Na school kan het ook zijn dat we de tv uit laten. Wanneer Arnold gaat koken en de kids spelen kan ik mij ook afzonderen.

Wanneer Arnold de kids naar bed brengt kan ik ook mijn tijd pakken. Ik ben weleens de deur uitgegaan om te rennen en bij terugkomst deed ik nog wat yoga.

En als ik de kids naar bed breng en daarna nog wakker ben, gooi ik er ook wat yoga tegenaan.

Het deelnemen én vooral heel benieuwd zijn naar waarmee Adriene op de proppen komt, geeft rust in mijn hoofd en lijf. Heerlijk.

Advertenties

Docu CRAZYWISE: over psychische problemen en positieve transformaties

Kortgeleden zag ik de docu Crazywise. Deze docu bevestigde op vele vlakken hoe ik in mijn werk als coach & rebirther, voorbij de diagnoses uit de reguliere gezondheidszorg, mij focus op het verwerkingsproces van de trauma’s waarmee mensen rondlopen.

Dit kunnen uiteenlopende gebeurtenissen zijn die in eerste instantie door de persoon die begeleid wordt niet wordt beschouwd als trauma’s. Maar deze gebeurtenissen hebben er wel voor gezorgd dat je als kind opgroeiend tot volwassene je niet gezien voelt. Je het gevoel hebt dat je altijd hard moet werken om bevestigd en gewaardeerd te worden. Of misschien wel steeds aan het kortste eind trekt op vele gebieden in het leven. En helemaal vervelend: dat je continue met nare mensen en gebeurtenissen in aanraking komt en vaak emotioneel uit balans raakt.

Bij trauma denk je snel aan seksueel misbruik, verkrachting, oorlogstrauma of huiselijk geweld. Denk eens aan operaties die lichamelijk een grote impact hadden, bevallingen die zeer ingrijpend waren of opgroeien in een gezin waarbij er niet over emoties werd gesproken of één of beide ouders zeer dominant waren in relatie tot opvoeding en overtuigingen over het leven. Dat kan ook traumatiserend zijn!

Met behulp van gesprekken, zittende en staande oefeningen in combinatie met ademhalingssessies op de mat bevrijd ik mensen van angst, woede en verdriet. Deze belemmerende emoties ervaar ik als vastzittende energie die fysiologische belemmeringen kunnen vormen dat een normaal en gezond functioneren van het lichaam in de weg zit. Ik help mensen deze vastzittende energie in beweging te brengen en naar buiten te kanaliseren via bewegingen van het lijf, tranen en de stem. Het is enorm dankbaar werk!

Heb je interesse om in gesprek te gaan en/of een ademhalingssessie mee te maken? Neem contact op voor een introductiesessie. 

Klik hier door om de docu Crazywise te bekijken.
Wachtwoord om deze documentaire te bekijken: CWDUTCH

Dromen over sterke Marokkaanse koffie

Vanochtend werd ik wakker met wel de herinnering aan een hele bijzondere droom. Ik bleef nog even liggen om de details van de droom terug te halen. Ik droomde over een gesluierde Marokkaanse dame die samen met haar drie kinderen naar Nederland vloog om een sessie met mij te hebben. Daar zaten we dan, in een klaslokaal samen met haar drie kinderen. De oudste was tien jaar en de jongste was net vier jaar. Ze had eten en sterke Marokkaanse koffie meegenomen. Ik zette thee. We zaten op de grond.

Ze vertelde over een aantal incidenten waar ze verdrietig over was. Over een kennis die haar familie opbelde om te zeggen dat hij haar nooit meer zou opzoeken vanwege een conflict dat jaren geleden had plaatsgevonden. Ze vond het onterecht en voelde zich machteloos. Ze schoot in tranen. Wat er door mij heen ging en ik richting haar uitstraalde was dat ze heel gevoelig is en diep geraakt was door de onterechte veroordeling. Door het hebben moeten ontvangen van die negatieve energie van die kennis.

Vervolgens kwam er verdriet op over het loslaten van haar kinderen en haar herwonnen vrijheid, omdat de jongste net vier was geworden. Maar het verdriet dat ze liet gaan, ging over toen haar oudste, van nu tien jaar, net vier was geworden. Dit vertelde mij dat ze nu pas de tijd, geestelijke en emotionele ruimte had om dit stuk te erkennen en te doorvoelen.

Het derde incident was dat ze zich erg druk maakte over een bepaalde net uitgebrachte, super aantrekkelijk uitziende hummusdip die schadelijke stoffen bevatte voor kinderen. Ik vond het mooi om de gezondheidsactivist in haar naar boven te horen komen. Mijn wereldbeeld werd een stukje ruimer; iemand die opgroeiend in een Islamitische cultuur en zich veelal in en om het huis beweegt vanwege de zorg voor het gezin, zich opwierp om hier verandering in te willen brengen.

Ik kan mij niet meer herinneren hoe de overgang verliep van bovenstaande scène naar hoe het klaslokaal vol stroomde met kinderen en een leraar. De leraar hielp mij met het oprapen van theezakjes en ander afval en daarna was de droom afgelopen.

Geef toe dat het zeer doet

18836744_800771383420309_1223213404000812721_o

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Over afronden gesproken. Toen we terugkwamen van buitenlandexcursie meteen de volgende ochtend kon ik mijn diploma tekenen. Ik was geslaagd! JOEPIE! (Ben ik nu echt blij met dat papiertje? Ik ben ieder geval blij dat ik een handtekening kan zetten om dit goed af te sluiten en zo met iets anders te beginnen!!!! ☺) De volgende dag ging ik nog afscheid nemen van een lerares en van iemand van stage.

Toen ik dat allemaal had gedaan! Toen was ik doodmoe. Ik heb echt lang op bed gelegen. En mijn lichaam zakte als een pudding in elkaar en ik moest weer huilen. Mijn vriend zei: ‘Nu kun je dingen loslaten he?!’ Jup! Mijn familie wilde ook nog komen omdat ik geslaagd was. Ik wilde ook dat ze zouden komen, maar ergens was ik bang. Mijn huisbaas kwam en vroeg: ‘Wanneer ben je weg? Je hebt je kamer toch opgezegd?’ Waarop ik antwoordde vanuit mijn hoofd: maandag ben ik weg, dan ga ik werken! Is dat oké? Ja dat was oké!

Maar ik begon woensdags pas met werken en maandag zouden mama, oma, zus en zusje komen. Dus ik was lichtelijk in paniek, toen bedacht ik dat ik ze dan maar beter af kon bellen. Ik zei tegen mijn moeder het kan echt niet. Ik moet maandag het huis uit zijn. Ik moet hier echt weg, kan het niet een andere keer. Mijn moeder zei: ‘Oma heeft haar poetshulp verzet en we kunnen ook ergens anders afspreken.’ Ze had gelijk! Ik zou er later op terug komen. Ik besprak het met mijn vriend en zei in paniek. Er klopt helemaal niets van wat ik heb gedaan! Ik heb allerlei dingen gezegd die niet kloppen! (Sorry vriend! Die op dat moment alles over zich heen kreeg.)

Ik vroeg aan mijzelf: Wil ik dat ze komen? Meteen kwam het antwoord: Ja! Toen belde ik mijn moeder op en zei: Sorry! Je kan komen! Ik voel mij bang! Zonder precies uit te kunnen leggen waarom ik bang was. Daarna ging ik op een matje liggen en vroeg ik aan mezelf wat ik nu moest doen? Het antwoord was: Geef eraan toe. Geef toe dat het niet gaat en geef toe dat het zeer doet.

Liefdevol ontvangen door zus en papa die mij wilden helpen.
Liefdevol ontvangen door mijn vriend.
Liefdevol ontvangen door mijn oude basketbaltrainster.
Liefdevol ontvangen door familie die langs zou komen.

De volgende dag heb ik een afspraak rebirthing via skype.

Ademhalen!!!! Er zit spanning in mijn lijf! Wanneer ik vertel hoe het gaat komen de tranen al gauw. Mijn hele lichaam voelt gespannen! Ik adem, mijn buik doet zeer en trilt. De tranen rollen. Op een gegeven moment ben ik redelijk door mijn gespannen buik heen geademd, en komen steeds deze zinnen in mijn hoofd: ik ben zo liefdevol ontvangen de laatste tijd. Dan kom ik bij de pijn in mijn hart uit, Ik ben bang om het oude los te laten. En dan begin ik nog harder te snikken.

Mijn intentie was: ik heb mijn diploma gehaald. Mijn intentie is: Het stroomt van binnen.

Afgelopen dagen was ik aangekomen op mijn werkplek. Ik heb de eerste twee dagen de tijd genomen om te landen. Vrijdag was mijn eerste werkdag. Aangekomen op mijn tijdelijke nieuwe woonplek voor door de weeks. De camper!

*Tussen de weilanden en de bomen!
*Geen internet,
*Fijne collega’s,
*Spelen met kinderen,
*Pijn op mijn borst en buik,

*Het besef hebben: Ik werk van 7-4, vier dagen in de week. En hoef daarnaast niets meer aan school te doen, of andere dingen,

*Gevoelens op een rij zetten,
*Lijnen uitzetten, om het te laten stromen van binnen,
*Contact houden met vriend,

*Zutphen is een super fijne stad, met zijn oude uitstraling, waar ik heb geschreven in cafeetjes en off course in mijn nieuwe huis Campieee de camper. Ik wilde al langer schrijven, maar voelde daar toen niet de ruimte voor. Een heel verhaal, uit mijn handen, op papier ❤

Lees ook de blogs:

Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

Ik hoef niks met hun boosheid 

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Ik hoef niks met hun boosheid

20106481_826920124138768_6381565533271294661_n

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Ik sliep in de schuur, en er kwamen allemaal herinneringen in mij op. Trampoline springen in de regen met familie terwijl de regen naar beneden kletterde. Chocomel drinken in de schuur met open haard aan, nadat we een sneeuwpop hadden gemaakt. Superfijne en mooie herinneringen, waar ik helemaal emotioneel van werd. Maar ook die ruzies, die de sfeer neerzetten in huis. Gelukkig leer ik teruggeven aan de personen die vaak woedend werden wat het met mij deed. En nog belangrijker wat het nu nog steeds met mij doet.

s’Avonds lig ik in bed en tolt het door mijn hoofd: Ik hoef er niks mee te doen. Ik hoef niks met hun boosheid. Het dendert vaak door mijn hele systeem. Eigenlijk voel ik mij dan heel verdrietig. Mijn lichaam voelt verdrietig aan en ik voel mij geblokkeerd om dat te uiten.

Ik heb een rebirthing sessie staan de volgende dag. Ik voel mij nerveus. Wanneer ik adem voel ik heel mijn onderlichaam stromen, mijn benen, mijn buik. Mijn keel zit dicht. Mijn hart doet pijn! Wanneer ik deel dat dat zo is komen de tranen pas. Ik voel mij ook blij. Ik kan ook ruimte maken voor mijzelf op de plek waar ik eerder (toen ik 12/13 was) bijna dagelijks in mijn bed alleen lag te huilen. Op dat moment geniet ik van het geluid buiten van mijn vader die de stoep aan het vegen is. Ik voel mij aanwezig. Ik voel mij nog steeds geblokkeerd om verdriet te uiten.

Verder met mijn huiswerk! Het moet af. Mijn zus heeft mij de hele dag goed geholpen.  (lief!) Dan ga ik weer naar mijn huis. Het is veel werk nog. Mijn vriend en ik moesten allebei nog huiswerk afmaken. Heerlijk stressen met zijn tweeën! En tussendoor even lekker knuffelen, haha. Ik heb vrijdagnacht nog doorgewerkt. En vrijdagochtend van half zes tot half zeven en ingeleverd via de mail. Het is nog niet af. Maar we hebben er zoveel tijd in gestoken dat het wel goed zou zijn. Over afronden gesproken.

Zaterdag om zeven uur ’s ochtends gingen we op buitenlandexcursie met de klas. Voor mij en nog een aantal klasgenoten een soort van eindreis. Het was erg leuk. Gelachen met de klas. Mooie bedrijven gezien. En veel geslapen. Een hele bijzondere ’diploma uitreiking’ gehad met de klas. Ik werd toegesproken door mijn vriend. We waren samen een week te laat gekomen op de opleiding. We zaten samen in de klas. We gingen samen op stage en tijdens deze stage kregen we een relatie. Toen zijn we allebei blijven zitten. Hij zei: ‘Je bent klaar. Je was allang klaar met school, maar nu ben je echt klaar. (ik ben nog niet klaar met jou hoor zei ik toen! En toen lag de hele klas dubbel!) Je vond het lastig, maar je kon altijd praten met mijn ouders, een lerares en met mij. Je bent een lief en een blij meisje en je bent klaar.’ Hij was helemaal emotioneel. En ik ben geraakt en dankbaar voor zijn liefdevolle woorden.

Vlak voor de buitenland excursie kreeg ik ook nog een mail van een vriendin: We waren een keer in het bos wandelen (twee maanden geleden.) Toen kwam er een hele grote witte zwaan op mij afgezwommen, met zijn prachtige witte veren kwam hij heel dichtbij. Toen zei ze: ‘Oh, wij hebben een grote dierenboek, waar symbolen in staan over dieren die je ontmoet in je leven. Twee maanden later stuurt ze: ‘Ik ben het vergeten om door te sturen, maar hier is het!’

Aan de mens die Zwaan op zijn pad ontmoet: neem stevig je plaats in. Vestig je gezond en sterk. Verdik je lichaam wanneer het moet met de nodige vleeskracht. Dicht bij de aarde blijven. Neem je plek maar in op fiere wijze. Geen flauwheid. Genees jezelf; herstel jezelf in harmonie. Richt je romp en borstkas flink en fier op. Geloof in jezelf! Niet zeuren, niet zaniken, geen flauwiteiten. Doe wat je te doen staat. Ruk die angel of die splinter eruit. Onderga de operatie die noodzakelijk is (en dan gaat het meestal om psycho-emotionele amputaties of loslatingsprocessen.) Het klinkt hard maar in feite leidt het jou naar de zachte weg, in liefde. Nobele Saturnus. Liefdevolle gestrengheid; snoeien waar nodig is om tenslotte via het noodzakelijke mes een gezuiverd oppervlak te bekomen waar alles weer groeien en bloeien kan, op een nieuwe wijze. De oude wonden gezuiverd.  Ernaar durven kijken; wonden verzorgen kan pijnlijk zijn, maar op lange termijn een zuivere basis om een nieuw leven op te starten. Zwaan duldt hierin geen tegenspraak. Je moet en je zal tot een volledig herstel, tot een absolute vordering komen, willen of niet. Achteraf ben je er haar dankbaar om.

Lees ook: Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

HSP: mijn gevoelens leven als beelden in mijn lichaam en geest

img_0361

Mijn systeem vertelt mij een verhaal in beelden. Mijn gevoelens leven als beelden in mijn lichaam en geest. Wanneer ik mijn beeldend vermogen om zou kunnen zetten in woorden zou ik mij beter kunnen uiten. Met rebirthing komen er vaak beelden op, die mij vertellen over wat er in mij leeft.

Rebirthing en dromen gaat bij mij hand in hand. Zulke heldere beelden, die mij wat vertellen over hoe ik mij voel. Op een gegeven moment kan ik daar moeilijk omheen.

Dromen over:

  • dat ik weg ren voor mijn dubbelganger (bang voor een stuk van mijzelf!),
  • dat mijn moeder ongevraagd mijn huis binnenkomt (Ze is vaak over mijn grenzen heen gegaan),
  • dat ik huilde (omdat ik mij zo voelde, maar het niet uitte).

Tijdens een rebirthing sessie, hoorde ik ver weg heel hard een kind huilen, ik zag/voelde dat mijn energetisch lichaam, bij mij hoofd zat en verder boven mij hoofd uit zweefde.
’s Nachts droomde ik dat ik heel hard een kind hoorde huilen en dat een geest mijn lichaam overnam. Ik riep mijn naam en dat maakte dat ik zelf weer plaats nam in mijn lichaam. Oftewel! Yoehoe, sta voor jezelf en ga in je lichaam wonen, daar waar je kan ervaren wat het leven met je doet. Anders komt er van alles binnen!

Ik voelde tijdens een rebirthing sessie, dat ik een stukje boosheid voor mijn moeder kon loslaten en gelijk die nacht droomde ik dat mijn moeder mij een hele liefdevolle knuffel gaf! Wauw! Al die beelden en dromen zijn super intens en confronterend.

Het is nog niet rustig in mijn lichaam en geest. Wanneer ik geaard ben en mijn lichaam voel, voel ik mij gespannen en nerveus. Het voelt niet fijn, maar het kan dus, in contact met je lichaam staan en wat daar speelt, nog niet aan kunnen/durven gaan. Maar wat fijn is: in contact met mijn lichaam kan ik verbindingen uitzetten! Vanuit mijzelf kan ik verbindingen uitzetten! Wauw! Ik kan van binnen  voelen wanneer ik mij met dingen kan verbinden, of wanneer niet. Ik kan luisteren!

Mijn hart gaat open wanneer ik mij kan verbinden, en mijn hart wrijft en doet zeer, wanneer ik mij niet kan verbinden. Wanneer ik mij kan verbinden met fijne dingen, kan ik mij ook elke keer weer een stukje verbinden met de spanning in mijn lijf. That’s amazing!

Wat mijn ervaring is, is dat angst en verdriet zo dicht bij elkaar kunnen liggen. De afgelopen maanden kwamen vaker beelden in mij op van armen en handen die naar mij uithaalden. Maar met mijn hoofd kon ik het niet begrijpen, ik kon er nog niet bij.

Afgelopen paar weken zijn die beelden weer opgekomen, door rebirthing/reiki/yoga kon ik daar weer mee in contact komen, contact met dat stukje pijn in mijn lichaam. Beelden kwamen weer in mij op van armen en handen die naar mij uithaalden. Ook hoorde ik hoe de deur heel hard dicht sloeg. Ik schrok echt zo erg dat mijn adem naar mijn keel schoot! Ik hield mijn adem in! Toen ik uitademde, toen moest ik heel hard huilen!

De dichtslaande deur herinnerde mij aan de vele ruzies thuis en deuren die dicht werden geslagen. Ik voelde angst om geraakt te worden door die klappen!

Twee weken later kwamen weer die beelden op. De tranen rolde over mijn wangen. Wederom was het heel intens en voelde ik alsnog angst om naar die pijn toe te gaan. Ondanks dat het mijn zussen waren die letterlijk de klappen opvingen, voel ik mij geraakt door die klappen. Ik heb het gevoel dat ik die klappen op moet vangen. Wanneer ik tegen mijzelf zeg: maar je hoeft die klappen niet meer op te vangen. Kom ik in contact met een deel in mij die het gevoel had dat ze de klappen op moest vangen.

Zo zie ik maar weer: mijn lichaam vertelt mij mijn verhaal, mijn lichaam verteld mij wanneer ik een hoofdstuk kan afsluiten. Dus: Neem de tijd en rust, uit liefde voor jezelf om naar je verdriet te kijken. Durf je het niet alleen? Vraag iemand om hulp, vertel je verhaal, doorvoel je verhaal. Laat niemand het verhaal van jouw lichaam vertellen, maar luister naar jouw lichaam en vertel jouw verhaal!

Note: geschreven door iemand die ik momenteel begeleid.

Lees ook de blog: Rebirthing: wat vertelt de pijn aan jou? 

Ben je benieuwd naar wat coaching & rebirthing door Orchid of Life jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie, klik hier voor meer informatie en het maken van je afspraak. 

 

HSP: stap uit de slachtoffer-energie. 3 Tips

Ik begeleid hooggevoelige personen naar een leuk en energiek leven waarin ze hun talenten delen. Op het moment dat iemand zich aanmeldt voor coaching voelt dat leuke en energieke leven nog heel ver weg. Ze zijn moe van het alsmaar doorgaan en het negeren van hun gevoelens. Voordat ze bij mij terecht komen hebben de meeste mensen andere mentale en fysieke begeleidingsvormen ondergaan, maar lopen ze dag in en dag uit nog tegen dezelfde klachten aan. Vaak hebben ze ook al een lange periode van ziek zijn en overspannenheid achter de rug, maar zitten ze nog steeds niet lekker in hun vel. Dat wringt.

Dan zeg ik: tijd voor een energetische opruiming. Als je alsmaar tegen dezelfde rompslomp in het leven aanloopt, heeft het leven een boodschap voor je. Een hele belangrijke, namelijk: neem je plek in en leef vanuit jouw kracht. Het leven geeft je net zolang diverse muren en blokkades, totdat je het helemaal zat bent. Gepest worden op de werkvloer, dominante en weinig invoelende managers/ werkgevers en de hele familie over je heen, omdat je anders bent dan de rest van het gezin en familie. Je wilt verandering en eindelijk het leven leiden dat je wilt en volledig bij je past.

Waar hooggevoelige personen in vast kunnen blijven zitten is een negatieve energie die in hun systeem is geslopen. De “HSP comment: Ik wil uit de slachtoffer-energie stappen. Het houdt me klein en gevangen” is een goed begin van een nieuw leven vanuit je kracht. In deze blog deel ik een aantal tips met je om korte metten te maken met deze slachtoffer-energie.

1. Word je bewust van dat je buigt voor de wil van anderen. Dat je je stil houdt om anderen te laten praten. (of lees: zeiken) Dat je je best doet om gezien te worden door te geven op allerlei manieren. Dat hoewel je wel sterke normen en waarden hebt je in een situatie ongemerkt een stap opzij doet en de normen en waarden van de ander laat gelden.

2. Er bewust van zijn is het halve werk, maar het hele werk moet worden gedaan met een grote portie lef. De slachtoffer-energie manifesteert zich namelijk in de relaties die je hebt, hetzij professioneel, hetzij persoonlijk. Laat je je altijd voor het karretje spannen of doe je dit automatisch, zelfs zonder dat iemand erom vraagt? Begin te leven vanuit je kracht. Het gevolg is dat je kiest voor relaties die je positieve energie geven in plaats van dat deze je klein en gevangen houden. Toch maar voor die vriendschap gaan, terwijl jij altijd belt en naar de persoon toe gaat in plaats van andersom past niet in jouw nieuwe leven.

3. En waar haal je dat lef vandaan? Hoe ontstaat het? Zodra je de woede en het verdriet in relatie tot de slachtoffer-energie erkent en durft te zien waar het vandaan komt (vaak in relatie met ouders en het gezin waaruit je voortkomt) kun je eraan werken de angel eruit te trekken. Parallel hieraan ontvouwt zich liefde voor jezelf en een flinke portie lef om te breken met bepaalde energievretende relaties of wanneer het niet eens een relatie betreft direct “nee” te zeggen, voor jezelf op te komen om vervolgens van de situatie weg te lopen. Je verdient absoluut beter.

Angst om de slachtoffer-energie los te laten kan ook een grote rol spelen. Het is veilig. Je kent niet anders. Maar angst zal vervagen wanneer je vanuit woede en verdriet voor jezelf opkomt. Angst zal ook een stuk kleiner worden wanneer je jouw plek inneemt. In het gezin, in je werkomgeving, je vriendschappen en liefdesrelatie.

Kortom: handel vanuit liefde voor jezelf. Maak je groot en brul over die hoge muren heen. Maak je groot en vul je hart met liefde waardoor de tranen erover heen kunnen stromen. Hou de tranen niet gevangen, onderdruk ze niet, ze zijn een teken van kracht, van kwetsbaarheid, ze tonen je gekwetste ziel, wassen deze schoon om het licht uit je ziel te doen schijnen.

Bestel het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’ voor meer inzichten en verhalen over onderdrukte woede en verdriet.