Green Passion: passie voor goed eten, mensen en mooie initiatieven

IMG_1589 IMG_1590

Een tijd terug was ik op facebook op zoek naar groene initiatieven in Den Haag. Ik kwam de facebookpagina van Green Passion tegen en klikte door naar de website. De foto’s spraken voor zich. Ik was direct weg van de sfeer en de gedrevenheid van de dame achter Green Passion. Franca van Nunen brengt zzp’ers bij elkaar die een sterke verbinding voelen voor een gezond en groen leven. Afgelopen donderdag kwam het er eindelijk van, mijn date met mijn groene hubby Arnold. Als zzp’ers die vooral thuis en op locatie werken is Green Passion een uitkomst om een keer van werkomgeving te veranderen. Verandering doet leven toch?

We waanden ons in een oase van intrinsiek gemotiveerde en gedreven mensen. Met één van hen raakten we direct in gesprek. Aanleiding hiervoor was een blik van herkenning tussen Arnold en Karin. Een blik van herkenning die berust op, één keer raden? Ontmoetingen in een supermarkt! Boodschappen doen is namelijk een grote hobby van Arnold. Zij werkt bij de Ekoplaza in de Weimarstraat en daarnaast is zij naar buiten aan het treden met haar fotografie. Het vastleggen van beelden voortkomend uit een gevoel die ze bij iemand heeft. Haar opdrachtgevers komen uit de zorg en psychiatrie. Veel zzp’ers werken op zichzelf en het isolement waarin ze terecht kwam, doorbreekt ze nu door flexwerkplekken op te zoeken. Haar agenda herinnert haar eraan de deur uit te gaan voor het afwerken van bepaalde taken.

Dit keer hadden wij onze laptop thuis gelaten. We gingen voor een drankje. Onze drankjes werden in detail aan ons gepresenteerd door Franca. Wat een service! Ik vond het geweldig dat ze op een authentieke wijze contact maakte. Zoals je op de foto ziet werd mijn Chai in een glas met een dubbele wand uitgeserveerd. Het rietjes is van staal, zodat je het goed warm op kunt drinken. Ik had een Chai met ongezoete amandelmelk, omdat de Chai van zichzelf al zoet is. Arnold had er eentje met gezoete sojamelk en de combinatie was duidelijk zoeter. Daar ben ik niet zo van. Dat schiet direct naar mijn hoofd en daarna kan je mij (bij wijze van) opvegen.

Na onze date vertelde Franca dat ze elke dag een netwerklunch organiseert. Je geeft je van tevoren op en het kost 5 euro. No Food Waste, dus wel belangrijk om je op te geven. Elke dag om half 1 wordt het uitgeserveerd. Dat leek mij wel wat. Zo gedacht, zo geregeld. Volgende week ben ik met twee vriendinnen te vinden bij Green Passion om te brainstormen over groene initiatieven onder het genot van goed en lekker eten. Mjammm…wat gaan we eten?

IMG_1588

Jonger worden met de jaren

photo

Op het verjaardagsfeest van mijn dochter (is drie geworden) bood een oom aan om binnenkort eens langs te komen. Het had te maken met mijn verjaardag. Ik reageerde razend enthousiast en riep uit ‘dan wil ik wel een motorritje maken’. En dat was precies wat hij in gedachten had. Zo gezegd, zo gedaan. Op woensdag 31 juli, één dag voor mijn verjaardag, werd ik door de motor opgehaald. Het werd een ritje naar Scheveningen. Ik kreeg een motor outfit aan van zijn vrouw met bijpassende helm. Het zat als gegoten. Geweldig! Mijn oom werkt als politie agent in Amsterdam en hij gebruikt zijn motor zoals de meeste een auto gebruiken. Aan zijn communicatie merkte ik dat hij meer van plan was dan zomaar een ritje. O,jee, de snelweg, dacht ik. Dat is eng! De zenuwen begonnen hun weg in mijn buik te vinden en ik koppelde terug dat ik een kort ritje prima vond. Hij gaf aan dat hij met een bijrijder extra veilig rijdt.

Op de heenweg reden we op de autoweg. Mijn lichaam spanden zich aan. Ik voelde mijn beenspieren, vooral aan de binnenkant, en mijn rug en schouders. Uiteindelijk zijn we via de snelweg weer naar huis gereden en ik hield nauwlettend de kilometerteller in de gaten. Ergens vond ik het ook wel stoer om te vertellen hoe hard we op zijn hardst zouden hebben gereden. Daar komt ie dan: 117 kilometer per uur. Dat vond ik hard genoeg. Ik zat zo in het moment dat ik het niet zo eng vond als ik van tevoren dacht dat het zou zijn. Maar als ik erover ga nadenken, vind ik het eng. Als bijrijder heb je weinig controle over de gang van zaken. Je kan je alleen maar goed vasthouden en goed uit je doppen kijken, zodat je misschien op een meesterlijke manier van de motor kan springen als er wat gebeurd. Deze ervaring gaf me echt een kick. ‘Misschien wil je nu wel zelf aan motor,’ zei mijn oom. Het antwoord is een hele duidelijke ‘nee’, hoewel ik dit motorritje zeer kon waarderen. Het doen van nieuwe dingen geeft me het gevoel dat ik leef.

Vorig jaar had ik het in de blog ‘Verjaren: voordelen van ouder worden’ al genoemd; soms lijkt het alsof ik met de jaren jonger word. Hiermee bedoel ik dat ik steeds meer mezelf ben in plaats van probeer iets neer te zetten wat ik niet ben. Vanaf zomer 2011 profileer ik me pas als coach voor hooggevoeligen. Daarvoor hing het in de lucht, maar focuste ik me bijvoorbeeld op het geven van workshops over social media en effectieve communicatie met behulp van NLP. Sinds dit jaar ben ik weer gaan lesgeven, niet in dans en diverse aerobicslessen op sportscholen zoals voorheen, maar capoeira aan kinderen. Door deze verandering in levensomstandigheden herinnerde ik mij opeens een droom, de droom om mijn werkende leven in te vullen met alles wat ik leuk vind om te doen; coachen, lesgeven (beweging) en schrijven.

Eigenlijk is het ironisch. Ik ben meer de persoon geworden die ik in weze ben, doordat Arnold was weggevallen. Hoewel dit een mentaal zware verandering was in ons huishouden, heeft het er wel voor gezorgd dat we nu op de goede weg zijn. We worden jonger en jonger, terwijl de jaren verstrijken. Hoe dat kan? Door te blijven doen wat vanzelf gaat.

Bijzonder: energetische behandelingen

Sunflower

Vier jaar geleden kreeg ik mijn eerste behandeling van een goede vriend van Arnold. Hij kent Robbert-Jan (RJ) nog uit zijn jeugd. RJ had een seminar van Eric Pearl gevolgd en wilde het eens op ons uitproberen. In die periode was ik nog aan het rouwen om mijn vader. Hij was eind 2007 overleden. Rond mijn derde verliet hij ons gezin. Terwijl RJ mij behandelde, kreeg ik een vaag beeld door over mijn vader die vertrok. Dit maakte heel veel emoties bij me los. Het voelde als een beeld van lang, lang geleden.

Na een heftige verandering in zijn leven heeft hij sinds kort het geven van energetische behandelingen weer opgepakt. Hij bood mij een behandeling aan en zodoende was hij twee weken geleden bij ons over de vloer. Het voelde alsof ik werd geaard. Na een tijdje kon ik daadwerkelijk ontspannen en werd mijn energieveld groter. Tijdens deze fase van ontspanning schoten diverse inzichten door mij heen. Hoewel mijn conclusie was dat prioriteit nummer 1 het nemen van rust was, kon ik de dagen hierna niet tot rust komen.

Een week later was hij weer bij ons over de vloer. Dit keer behandelde hij Arnold. Ik wilde nog bijkomen van de afgelopen week. RJ gaf aan dat hij het prima vond als ik erbij zou zitten. Ik zou de flow van energie niet verstoren aangezien ik ook wil dat hij beter wordt. Terwijl ik in kleermakerszit op de bank zat, luisterde ik naar de rustgevende muziek en kon mij goed ontspannen. Ik keek af en toe naar RJ en Arnold. Opeens zag ik wit grijze zwevende ienimini deeltjes boven Arnold’s hoofd en romp. Een laag van zo’n 15 centimeter. Nee, ik kon het niet geloven! Maar ik zag het echt. Ik checkte het meerdere malen door met mijn ogen te knipperen en andere gebieden boven zijn lichaam te checken. Ik bleef het zien. De deeltjes verdwenen tijdens het afronden van de behandeling.

Door deze bijzondere ervaring en vooral hoe mij dat deed voelen, helemaal in overeenstemming met alles om mij heen, bood ik RJ een energetische behandeling aan. Dat ik weet dat ik dit kan, had ik tot nu toe slechts aan een handjevol vrienden verteld. En Arnold is de enige die tot nu toe mijn healing heeft ervaren. Ik vertelde hem dat ik eerst een moment neem om liefde en dankbaarheid te voelen, terwijl ik de energie tussen mijn handen voel. Vervolgens maak ik contact met zijn energie. Tijdens het voelen van de energie van de ander voel ik warmte en kou en komen er beelden en/of woorden in me op. Mijn handen worden geleid door wat ik voel.

Wordt vervolgd…

Wil je ook een heling sessie van Robbert-Jan meemaken? Dat kan! Hij biedt heling sessies aan en jij bepaalt hoeveel het jou waard is geweest. De financiële bijdrage zal hij voor zijn verdere spirituele ontwikkeling gebruiken. Lees hier meer over reconnectieve energie en zijn werkwijze…

Burnout: hoe lang nog?

burnout

Ik heb gehuild. Met moeite, omdat ik zo moe ben. Ben al wakker vanaf 5 uur. Arnold kwam thuis van een behandeling van een osteopaat die op waterniveau werkt. Ik zag aan hem dat hij helemaal van de wereld was door de behandeling. Het eerste wat hij deed was mij wenken voor een knuffel. Hij barstte uit in tranen. De angst schoot naar mijn keel. Heeft hij iets ernstigs onder de leden en heeft hij nog maar een maand te leven? Niets was minder waar. Het was een geslaagde behandeling. De osteopaat begreep zijn lichaam en na een serie korte vragen ter onderzoek was hij aan de slag gegaan.

Het ligt aan je slijmvliezensysteem. Hij had iets gecorrigeerd op foetusniveau. Arnold’s systeem was letterlijk ingezakt. Hij begreep waar al zijn fysieke klachten vandaan kwamen. Na de behandeling haalde hij weer automatisch adem. Deze behandeling kwam net op tijd. Een paar dagen daarvoor merkte ik op dat Arnold heel moeizaam sprak. Hij spreekt, terwijl hij inademt. Hij komt adem te kort om te praten en om na te denken. Gisteravond zag ik het weer en vandaag is zijn systeem gecorrigeerd. Hij voelde deze fantastische verandering. De osteopaat zei tegen hem: ‘Geniet ervan.’ Deze behandeling heeft zijn leven ter plekke veranderd. Ons leven.

Gezond in lijf en geest is in zicht. Ik voelde het. Verschillende gedachten raasden door mij heen: ik wil niet meer werken als hij beter is, ik wil genieten van gezond zijn, ik bel Ouxu op om het te vertellen en dan gaan we uit eten, ik vertel het aan mama en dan is ze blij voor ons, dan kan zij ouder worden en op ons leunen, dan kunnen wij er voor haar zijn…Zoveel gedachten.

Het zicht op dat hij beter wordt, is nu zoveel malen realistischer. Inmiddels heb ik drie weken werken als capoeira juf erop zitten. Tot dit moment heb ik zijn ziek zijn (wederom een niveautje zwaarder) zoveel mogelijk van me af proberen te houden. Ik heb goede, gezellige en leuke capoeira lessen gedraaid. Veel lieve mensen en kinderen hebben naar Vitamina gevraagd. Elke keer reageerde ik met: vraag het me over twee maanden. Ik was aan het overleven. We zijn al jarenlang aan het overleven, maar het dieptepunt en tegelijkertijd hoogtepunt van drie weken geleden sloeg werkelijk alles. Hij koos ervoor om het werken los te laten. Nee, het was geen keuze. Zijn lichaam gaf het op. Stress in huis. Hoe nu verder?

Na een zeer confronterend gesprek met Arnold in de ochtend was ik hierna de rest van de dag met Amé bezig. Vlak voor haar bedtijd stortte ik in: Amé, ik moet echt even op de bank liggen. Het voelde goed om mijn ogen even te sluiten. Binnen enkele seconden kreeg ik een ingeving. Terwijl ik lam op de bank lag, sprong mijn hart overeind: ik ga de capoeira kinderlessen geven!!

‘s Avonds hadden we het besproken en de volgende dag stond ik al les te geven. Arnold regelde het met de opdrachtgevers en lieve begripvolle leerlingen en vrienden zouden de volwassen lessen gaan geven. We zijn gezegend. Bijna een week geleden dwong ik mezelf om even te schrijven. Ik had het nodig om mijn gevoelens op een rijtje te zeggen. En letterlijk had ik een rijtje gemaakt van maar liefst zestien mensen die op een of andere manier voor ons klaar hebben gestaan en nog steeds staan. Dit rijtje had ik nodig. Wetende dat er mensen zijn die ik om hulp kan vragen wanneer ik het niet meer trek, biedt steun. Tranen van dankbaarheid vloeiden over mijn wangen. Waar zouden we staan zonder hen? Ik weet het niet en ik wil er niet aan denken.

Amé was Ni Hao Kai Lan aan het kijken toen Arnold in mijn armen in huilen uitbarstte. Ze keek gealarmeerd op. Ze begon mijn aandacht te vragen. Dat doet ze normaal niet als ze van een tekenfilm aan het genieten is. Ik zou eerst wat te eten klaar maken voor Arnold en na de tekenfilm iets voor haar. Hierdoor kon ik even met Arnold in de keuken zijn. Nadat hij naar bed was gegaan, zat ik met Amé aan de eettafel. Ik legde haar uit dat oom Guido papa naar een osteopaat had gebracht. Een osteopaat helpt je beter te worden via het lichaam. Papa huilde, omdat hij blij was. Ze luisterde aandachtig. Een uur later zaten we op de bank en begon zij over haar vader: ‘Ik ben blij dat papa terug is, ze pakte haar beer en zei: Bobo is ook blij dat papa terug is. Kijk, hij huilt niet.’ Ik gaf haar een knuffel en fluisterde in haar oor: Jij bent mijn lieve dochter. Ze keek me aan en zei: ‘En papa’s…(wat ze wilde zeggen, hing in de lucht)’ Ik vulde haar aan met ‘dochter’.

We gaan hier doorheen komen. In een vlaag van wanhoop heb ik eens met Arnold gedeeld: Hoe lang hou ik dit nog vol? Hij koppelde de vraag direct terug en ik antwoordde: Zo lang dat nodig is. Maar ik zeg je eerlijk, gedurende die vlagen van wanhoop kan ik het niet meer aan. Dan wil ik niet meer. Dan wil ik weg. En de vraag is nog steeds: hoe lang nog? Ik ga werkelijk flippen wanneer hij op een dag aan me vertelt dat hij geen hoofdpijn meer heeft. Dan draai ik door.

Integratie: mijn Moeder en Sinterklaas

Paard van Sinterklaas

Mijn moeder gaat twee keer per week naar Nederlandse les. Deze week gaat zij Sinterklaas vieren met haar klasgenoten. Twee klassen worden bij elkaar gevoegd om het te gaan vieren. Ze hebben lootjes getrokken en afgesproken dat ze voor vijf euro een cadeautje kopen. De bedoeling is dat er surprises worden gemaakt en het gedicht mag van internet worden gekopieerd.

Ga je een suprise maken mama? ‘Nee, ik ga geen suprise maken. Ik ga het cadeautjes inpakken met cadeaupapier.’ Oh, maar er is toch afgesproken om surprises te gaan maken? ‘Ja, maar ik ga geen surprise maken. Wel ga ik wat lekkers maken. Dat is een verrassing. We hebben namelijk niet afgesproken om eten mee te nemen. Verder gaan we spelletjes met elkaar spelen.’

Hoewel ik haar door de telefoon sprak en haar gezichtsuitdrukking niet kon zien, voelde ik ‘m wel door de verandering in haar stem. Het zou een verwrongen glimlach kunnen zijn waarbij haar ogen schitteren van plezier, omdat zij haar eigen verrassing mee gaat nemen. Niet om Sinterklaas. Of de cadeautjes en de spelletjes die ze gaan doen, maar omdat ze weer een gelegenheid heeft waarvoor ze iets lekkers kan maken.

Lees ook: Sinterklaas bestaat niet

Geef mij een lach…

gelotology

…en je krijgt er een terug!

Lees ook dit soChicken artikel: Lach Jezelf Energiek en Gezond

Door Chungmei Cheng
LifeCoach voor Orchid of Life -lifecoaching

Bore-out: verveel je nooit meer!

“Ik verveel me!” Wat houdt dit in? Ik heb geen zin om door te gaan met wat ik aan het doen ben. Ik word niet uitgedaagd. Ik wil iets anders doen. Op Wikipedia lees ik iets moois, geschreven door Tolstoi: ‘Verveling is het verlangen naar verlangens’. Waar verlang jij eigenlijk naar wanneer de verveling toeslaat?

3 Tips om je nooit meer te vervelen
1. Begin met het doen van de dingen die je echt leuk vindt.
2. Vind mensen die jouw interesse delen.
3. Ga het steeds meer doen.

Mocht het toepassen van deze tips niet het gewenste resultaat opleveren dan is het handig om na te gaan waar dit aan ligt.

Stel jezelf de volgende vragen:
– Waaraan besteed je het grootste deel van je tijd?
– Wat is de verhouding tussen wat je voornamelijk doet en je daadwerkelijke interesses?
– Wat houdt je tegen om meer te doen van datgene wat je werkelijk interesseert?

Persoonlijke ontwikkeling begint bij het jezelf confronteren met wat je voelt, denkt en doet. Dit is hoe ik het zie en heb ervaren als coach: met de antwoorden die je geeft (en antwoorden die naar boven komen na wat dieper doorvragen) op de bovenstaande vragen, leg je een map aan van verandering. Elke straat, kruising, snelweg, biedt mij een ingang om je te begeleiden naar wat je werkelijk wilt doen.

Wil je ervaren wat coaching voor jou kan betekenen? Ga voor de introductiesessie van Orchid of Life! 

Foto’s Training Leuker Leven 4 nov 2010

Het was waanzinnig leuk om deze training te geven!! Voor meer foto’s, klik hier door…

Door Chungmei Cheng
LifeCoach voor Orchid of Life -lifecoaching

Leven Volgens je eigen Normen en Waarden

Ieder mens heeft eigen waarden en normen die verwachtingen creeren over het dagelijks leven. Verwachtingen vormen ons leven. Hoe ga je hier mee om?

Verwachtingen bijstellen
Op een doordeweekse dag stap je met het goede been uit bed en je verwacht dat het lentezonnetje schijnt, maar in plaats daarvan wordt de dag afgewisseld met hagelbuien en een sporadisch straaltje zon. Desondanks verpest dit weer jouw humeur niet, want het wisselvallige Nederlandse weer heb je inmiddels geaccepteerd.

Onderweg naar je werk passeert het dagschema de revue en je verwacht dat je te weinig tijd zult hebben om alle agendapunten af te werken. Boven verwachting en tot je verbazing vallen een paar afspraken af waardoor je uiteindelijk meer tijd hebt dan je in eerste instantie had verwacht. Het stressniveau zakt aanzienlijk en je bent blij dat agenda’s aangepast kunnen worden.

Wat is belangrijk voor jou?
Zoals je kunt lezen passeren er op zo’n doordeweekse dag verschillende verwachtingen. En dan heb ik het nog niet gehad over de verwachtingen naar je partner, naar je vrienden en naar je familie. Verwachtingen hebben een sterke link met wat jij belangrijk vindt in het leven. En wat jij belangrijk vindt in het leven kun je uitleggen door het noemen van normen en waarden. Je verwacht of kijkt uit naar het lentezonnetje, omdat zonnig weer voor jou belangrijk is. Het effectief en efficiënt doorlopen van je dagschema is belangrijk, omdat dit jouw integriteit en punctualiteit representeert.

Zeg wat je wilt

Binnen een relatie kun je verwachten dat de ander voor je klaar staat wanneer je fysiek en mentaal niet lekker in je vel zit. De vraag hierbij is hoe jullie hierin staan. Uitgaande van wat jij belangrijk vindt, zou je bij je partner willen zijn, terwijl het voor je partner voldoende is om je telefonisch te woord te staan. Het is belangrijk om de eigen verwachtingen naar elkaar uit te spreken.

Wat voor vlees heb je in de kuip?
Naar je vrienden toe heb je ook verwachtingen. Goede vrienden staan voor elkaar klaar. De één doet dat door zijn handen en voeten in te zetten bij een verhuizing en de ander biedt een luisterend oor. De teleurstelling zet zich in wanneer in jouw ogen een goede vriend(in) niet voldoet aan jouw verwachtingen. Om een mogelijke teleurstelling te voorkomen, kun je voor jezelf nagaan in welke relatie jij staat tot die goede vriend(in). Komen de verwachtingen overeen? Is hij/zij mijn sportmaatje of gaat de relatie verder dan dat?

Kies je voor je familie of voor jezelf?
Over het algemeen willen we voldoen aan de verwachtingen van onze ouders en familie. Zij kunnen je (in)direct zelfverzekerder doen voelen en het is fijn om een band te hebben met je familie. Wat nou als je familie verwacht dat jij als dertiger een relatie moet hebben met een partner met een groot huis, een auto voor de deur en kleintjes op komst. Door jouw levenservaringen vind je het belangrijker om een knusse stek te hebben dan een megagroot dak boven je hoofd. Verder wil je tijd hebben met je vrienden, nieuwe mensen ontmoeten en regelmatig reizen. Je wilt niet dat je leven wordt geleid door geld.

Leef jouw eigen normen en waarden na in 3 stappen

1. De eerste stap naar een leven volgens jouw eigen normen en waarden is te realiseren dat je juist zelfverzekerder bent wanneer je de dingen doet die jij belangrijk vindt in het leven.
2. De tweede stap is om de ander te accepteren zoals hij is.
3. De derde stap is bewust te zijn dat verandering een constante is in het leven.

De normen en waarden die je vanuit thuis hebt meegekregen kunnen versterkt worden door jouw persoonlijke ervaringen. Maar ze kunnen ook worden aangepast of aangevuld, doordat jij andere ervaringen mee krijgt vanuit jouw persoonlijke keuzes. Heb vertrouwen in waar jij voor staat en volg jouw eigen normen en waarden.

Dit artikel is geplaatst op soChicken.

Door Chungmei Cheng
Lifecoach voor Orchid of Life

Een ideale setting voor Persoonlijke Groei

Heerlijk rustgevend!
Heerlijk rustgevend!

Op 3 en 4 september had ik wederom een blok Provocatieve Coaching in Nijmegen. De tweede opleidingsdag begon ik na een prachtige rustgevende boswandeling. Met een leeg hoofd begon ik aan een dag vol met persoonlijke ontwikkeling. Uitdagen als provocatieve coach en jezelf laten uitdagen. Ik zal je zeggen dat mijn problemen op een gegeven moment opraken. Al het grote verdriet en woede zijn inmiddels de revue gepasseerd en wat blijft er dan nog over? Jawel, finetuning!

Er is altijd wel wat. In elke fase van je leven gebeurt er wel iets waar je eventueel tegenaan kan lopen. Doordat bij mij de grote problemen even ‘op’ waren, bracht ik een ieni -mini probleempje in. Heb je ook weleens dat je je druk maakt over de gezamenlijke agenda indeling met je partner? Ik ga al in mijn hoofd zitten malen over mogelijke oplossingen, terwijl ik beter kan besluiten om het even met hem aan te kaarten, zodat ik er niet zoveel over hoef na te denken. Dit inzicht kan je zonder coaching natuurlijk ook wel verzinnen. Alleen gecoacht worden, geeft je net dat cruciale beetje extra. Met dit ‘beetje’ verwijs ik naar een verandering in de gevoelsbeleving. Ik kon het ‘nadenken’ werkelijk loslaten wat voor ruimte in mijn hoofd en gedragingen zorgde. Heerlijk!