Over de HSP comments op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie

Life

In augustus 2011 heb ik de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie opgestart. In drie jaar tijd is deze facebookpagina uitgegroeid tot een dagelijkse bron van herkenning en inspiratie voor alle trouwe volgers die ik meeneem in onze wereld van hooggevoeligheid en intuïtie. Updates die dagelijks voorbij komen, gaan over persoonlijke ontwikkeling, creativiteit, de liefde, positieve communicatie en een gezonde levensstijl. Om de twee maanden komt er een thema voorbij dat een sterke link heeft met hooggevoeligheid en intuïtie. Thema’s die reeds de revue hebben gepasseerd zijn: gezonde voeding, beweging, slapen, dankbaarheid, muziek, synchroniciteit, creativiteit in de vorm van fotografie en handwerk, home sweet home en het opvoeden van hoog sensitieve kinderen.

Een type update die wekelijks voorbij komt zijn de HSP comments. Zeker 80% van deze hooggevoelige opmerkingen komen van de mensen die ik coach. De overige 20% komen van mij en mijn gezin, hooggevoelige vrienden en sinds kort ook van de kinderen die ik spreek als capoeira docente. Ik coach inmiddels tien jaar en een opvallende ontwikkeling is dat de doelgroep met mij mee is veranderd. In 2004 ben ik als een groentje van 26 jaar begonnen. Tot aan 2008 coachte ik mensen rond mijn leeftijd. Vanaf 2009 coach ik twintigers tot aan vijftigers. Hieronder lees je een aantal HSP comments die veel herkenning hebben opgeleverd:

HSP comments
‘Ik ben bang voor negatieve reacties. Zo bang dat ik liever de situatie vermijd. Ik onderdruk de emoties en ga verder met mijn leven.’

‘Automatisch rekening houden met de ander en helemaal niet bij stil staan bij wat ik zelf voel, denk en wil.’

‘Ik betrap mezelf er vaak genoeg op dat ik geïnteresseerd naar iemand luister en vervolgens niet reageer op het verhaal. In plaats daarvan gaan er gedachten door me heen naar aanleiding van het verhaal en het volgende onderwerp is alweer aangesneden.’

HSP persoonlijk kort verhaal
Wat een herkenbare verhalen. Ik zit nu zelf te worstelen met verdriet en boosheid. Dat heb ik voornamelijk bij het gezin waarin ik ben opgegroeid. Ik ben dit jaar tot de ontdekking gekomen dat ik hooggevoelig ben en alles wat ik lees is zo herkenbaar. Ik heb mij altijd ‘t buitenbeentje gevoeld en wordt steeds duidelijker dat ik anders ben dan mijn broer, zus en mijn moeder en vader en nog vele om mij heen. Ik vind het niet erg dat ik hooggevoelig ben, maar ik ben nooit geaccepteerd zoals ik ben. Ze noemden mij raar en vonden dat ik stom reageerden. En dat doet pijn.

Nu wordt het voor me gevoel ook steeds duidelijker dat ik niet bij hun hoor en ik ook geen klik heb met hoe zij zich gedragen. Ik ben 31 jaar en heb besloten om afstand te nemen van de mensen die me niet accepteren waaronder mijn moeder. Mijn goede hart wil haar niet kwetsen, maar ik voel me diep gekwetst en heel erg boos dat zij me niet accepteert. Ik weet niet goed wat mij helpt om door deze fase te komen, het blokt mijn pad naar een liefdevolle toekomst. Ik ben al aardig op weg, want herken mijn gevoelens wel, maar hoe nu verder?

Gezien het grote aantal positieve reacties op deze pagina zal ik zeker met veel motivatie en blijdschap het werk voortzetten. Mocht je iets willen delen, kan dat altijd via een privé bericht op de pagina.

Cora Kemperman en liefde: investeren in een nieuwe man? Daar begin ik niet meer aan!

Cora-Kemperman

Ik ben geen modegek, hou niet van winkelen, maar drijfveren, motivatie en doelen van mensen boeien mij mateloos. Vandaar dat ik net aan het lezen was in de modespecial van Volkskrant magazine van 3 september 2011. Het interview met Cora Kemperman trok mijn aandacht. De aanleiding van het interview is dat ze stopt met haar kledingmerk Cora Kemperman. Haar eerlijkheid over zichzelf boeit me, ze zegt: ‘Ik heb geen geduld, ik ben niet diplomatiek, ik kan niet samenwerken.’ Wat mij nog meer intrigeert, zijn haar uitlatingen over de liefde. Ze doet me denken aan mensen in mijn omgeving die ambitie hebben om de wereld een stukje mooier te maken en de liefde laten voor wat het is. En dat is een keuze. Lees waar ze nu in haar leven staat…

Wat gaat ze doen na Cora Kemperman? ‘Ik weet het nog niet hoor, ik heb nog geen tijd gehad om daarover na te denken. We hebben een stichting in India, Amma, die vrouwenprojecten en een weeshuis steunt. Misschien dat ik daar iets voor ga doen. En ik ga een huis zoeken en dat inrichten. Ik ben niet iemand die zichzelf zielig gaat zitten voelen en denkt: o God, nou heb ik al die poen en ik ben helemaal alleen.’

Sinds haar scheiding twintig jaar geleden is er geen man meer geweest in haar leven. Gaat ze nu tijd maken voor een man? ‘Een man, schat, investeren in een nieuwe man, nee, daar begin ik niet meer aan. Ik kan het heel goed alleen vinden. Ik heb er ook geen tijd voor. Ik moet er niet aan denken.’

Ook na enig aandringen – iedereen verlangt toch naar de liefde? – blijft ze sputteren. ‘Wil je van mij houden dan moet je mij wel heel goed kennen, want ik kom niet altijd even vriendelijk over. Dus dat is een gigantische drempel. Ik zou niet weten hoe dat moet. Nee, hoor, ik doe het niet. Ik doe het niet, via internet en zo. Misschien als ik 80 ben.’

Ze komt aan de ene kant op mij over als een sterke en vitale vrouw die weet wat ze wil. En aan de andere kant lijkt het er op alsof ze totaal niet weet wat ze met de liefde (liefde in de context; verliefd, samen leven etc.) aan moet. Als iemand die mensen coacht in de liefde hou ik er ook nog ’t idee op na dat niet iedereen zijn geluk hoeft te vinden in een liefdesrelatie. Het is prachtig als je de persoon tegenkomt met wie je kunt samenleven, met wie je het leuk hebt en samen werkt aan een toekomst, maar liefde gaat verder. Liefde is in mijn beleving ‘bijdragen aan het grotere geheel’. Zij gaat het misschien doen voor een stichting in India, Amma, die vrouwenprojecten en een weeshuis steunt. Of ze komt onderweg iets anders tegen waar ze haar hart en ziel in kan leggen. Wie weet, ’t leven is veranderlijk.

Herken jij je in haar? Of wil je een liefdesrelatie met een man of vrouw, maar sta je nog aan het beginpunt? Of ga je toch voor het uiten van je liefde aan de ‘wereld’? Of beide? Wat wil jij?

Alleen kiezen wat je echt wilt


Heb je ook weleens het gevoel dat de keuzes die je maakt niet echt van jou zijn? Chungmei vraagt je om naar jezelf te luisteren, omdat je niet voor anderen kunt leven.

Overvallen door keuzemogelijkheden
In ons dagelijks leven maken we continue keuzes. We maken keuzes, omdat we zoveel willen doen en bereiken, maar we maken nog eens extra keuzes, omdat er zoveel keus is. Bij het doen van boodschappen bijvoorbeeld.

Als je weet wat je wilt en waar de producten staan, ben je in 10 minuten klaar met dit klusje. Zodra je niet weet wat je wilt, bestaat een grote kans dat je overvallen wordt door de keuzemogelijkheden. Er zijn tig merken die hetzelfde product leveren en iedereen claimt nog betere en smakelijke kwaliteit te bieden boven de anderen. Hierdoor zie je door de bomen het bos niet meer.

Als dat wat je wilt niet je eigen wil is
Vaak komen mensen er na enige tijd achter dat datgene wat ze dachten te willen bereiken niet eens hun eigen wil is. Op een gegeven moment kom je zo in de knoei met jezelf dat je achter de feiten aanholt. Je holt niet alleen achter de feiten aan, maar je holt achter allerlei vervelende gedachten aan die je belemmeren om te doen wat jij echt wilt.

Het is niet leuk als je de dag met goede zin begint en je na een volledige drukbezette werkdag nog eens drie afspraken afwerkt. Onvermijdelijk begin je de volgende dag als een zombie.

Je wilt er zijn voor de ander, je zegt de afspraak niet af
Die drie afspraken wilde je niet echt. Stiekem dacht je eraan om het te houden bij één afspraak. Maar de gedachte om afspraken af te zeggen roept al zoveel weerzin en negatieve gedachten op dat je blind doorgaat. Ja, hoe kan je jezelf teleurstellen als het nakomen van afspraken voor jou hoog in het vaandel staat. En bovendien wordt een goede vriend teleurgesteld. Naast de verwachte teleurstellingen heb je ook te maken met je eigen wil.

Je wilt er zijn voor de ander. Je vindt het gezellig om verschillende contacten te onderhouden.

Bedenken wat je écht wilt
Wanneer je merkt dat het al zo laat is. Dat je deze belemmerende gedachten hebt en je vermoeid door het leven gaat, is de keus aan jou. Sta eens stil bij het leven en bedenk het volgende: Wat wil ik nu?

“Ik wil liever genieten van dit samenzijn, want als ik doorga ben ik morgen niet te genieten. Ik kies voor mezelf, omdat ik pas wat voor anderen kan betekenen als ik goed in mijn vel zit. En geef bij het afzeggen van een afspraak aan dat je de ander graag had willen zien, maar het nu niet gaat en we weer een nieuwe afspraak maken.”

Dit artikel is geplaatst op soChicken.