Ik hoef niks met hun boosheid

20106481_826920124138768_6381565533271294661_n

Foto door Hans Jongman

Onderstaande tekst is geschreven door een jongedame die zeer hooggevoelig is. Eén van de meest bijzondere aspecten van mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen is dat ik blijf leren hoe ik de begeleiding zodanig af kan stemmen, zodat de hooggevoelige persoon in kwestie maximaal kan groeien op emotioneel vlak. Dank je wel mooi mens voor het delen van je hooggevoelige gedachtenkronkels en gevoelens. Fijn dat de lezer van dit stuk met jou mee mag groeien. ~ Chungmei Cheng, Orchid of Life ~ HSP Coaching & Rebirthing 

Ik sliep in de schuur, en er kwamen allemaal herinneringen in mij op. Trampoline springen in de regen met familie terwijl de regen naar beneden kletterde. Chocomel drinken in de schuur met open haard aan, nadat we een sneeuwpop hadden gemaakt. Superfijne en mooie herinneringen, waar ik helemaal emotioneel van werd. Maar ook die ruzies, die de sfeer neerzetten in huis. Gelukkig leer ik teruggeven aan de personen die vaak woedend werden wat het met mij deed. En nog belangrijker wat het nu nog steeds met mij doet.

s’Avonds lig ik in bed en tolt het door mijn hoofd: Ik hoef er niks mee te doen. Ik hoef niks met hun boosheid. Het dendert vaak door mijn hele systeem. Eigenlijk voel ik mij dan heel verdrietig. Mijn lichaam voelt verdrietig aan en ik voel mij geblokkeerd om dat te uiten.

Ik heb een rebirthing sessie staan de volgende dag. Ik voel mij nerveus. Wanneer ik adem voel ik heel mijn onderlichaam stromen, mijn benen, mijn buik. Mijn keel zit dicht. Mijn hart doet pijn! Wanneer ik deel dat dat zo is komen de tranen pas. Ik voel mij ook blij. Ik kan ook ruimte maken voor mijzelf op de plek waar ik eerder (toen ik 12/13 was) bijna dagelijks in mijn bed alleen lag te huilen. Op dat moment geniet ik van het geluid buiten van mijn vader die de stoep aan het vegen is. Ik voel mij aanwezig. Ik voel mij nog steeds geblokkeerd om verdriet te uiten.

Verder met mijn huiswerk! Het moet af. Mijn zus heeft mij de hele dag goed geholpen.  (lief!) Dan ga ik weer naar mijn huis. Het is veel werk nog. Mijn vriend en ik moesten allebei nog huiswerk afmaken. Heerlijk stressen met zijn tweeën! En tussendoor even lekker knuffelen, haha. Ik heb vrijdagnacht nog doorgewerkt. En vrijdagochtend van half zes tot half zeven en ingeleverd via de mail. Het is nog niet af. Maar we hebben er zoveel tijd in gestoken dat het wel goed zou zijn. Over afronden gesproken.

Zaterdag om zeven uur ’s ochtends gingen we op buitenlandexcursie met de klas. Voor mij en nog een aantal klasgenoten een soort van eindreis. Het was erg leuk. Gelachen met de klas. Mooie bedrijven gezien. En veel geslapen. Een hele bijzondere ’diploma uitreiking’ gehad met de klas. Ik werd toegesproken door mijn vriend. We waren samen een week te laat gekomen op de opleiding. We zaten samen in de klas. We gingen samen op stage en tijdens deze stage kregen we een relatie. Toen zijn we allebei blijven zitten. Hij zei: ‘Je bent klaar. Je was allang klaar met school, maar nu ben je echt klaar. (ik ben nog niet klaar met jou hoor zei ik toen! En toen lag de hele klas dubbel!) Je vond het lastig, maar je kon altijd praten met mijn ouders, een lerares en met mij. Je bent een lief en een blij meisje en je bent klaar.’ Hij was helemaal emotioneel. En ik ben geraakt en dankbaar voor zijn liefdevolle woorden.

Vlak voor de buitenland excursie kreeg ik ook nog een mail van een vriendin: We waren een keer in het bos wandelen (twee maanden geleden.) Toen kwam er een hele grote witte zwaan op mij afgezwommen, met zijn prachtige witte veren kwam hij heel dichtbij. Toen zei ze: ‘Oh, wij hebben een grote dierenboek, waar symbolen in staan over dieren die je ontmoet in je leven. Twee maanden later stuurt ze: ‘Ik ben het vergeten om door te sturen, maar hier is het!’

Aan de mens die Zwaan op zijn pad ontmoet: neem stevig je plaats in. Vestig je gezond en sterk. Verdik je lichaam wanneer het moet met de nodige vleeskracht. Dicht bij de aarde blijven. Neem je plek maar in op fiere wijze. Geen flauwheid. Genees jezelf; herstel jezelf in harmonie. Richt je romp en borstkas flink en fier op. Geloof in jezelf! Niet zeuren, niet zaniken, geen flauwiteiten. Doe wat je te doen staat. Ruk die angel of die splinter eruit. Onderga de operatie die noodzakelijk is (en dan gaat het meestal om psycho-emotionele amputaties of loslatingsprocessen.) Het klinkt hard maar in feite leidt het jou naar de zachte weg, in liefde. Nobele Saturnus. Liefdevolle gestrengheid; snoeien waar nodig is om tenslotte via het noodzakelijke mes een gezuiverd oppervlak te bekomen waar alles weer groeien en bloeien kan, op een nieuwe wijze. De oude wonden gezuiverd.  Ernaar durven kijken; wonden verzorgen kan pijnlijk zijn, maar op lange termijn een zuivere basis om een nieuw leven op te starten. Zwaan duldt hierin geen tegenspraak. Je moet en je zal tot een volledig herstel, tot een absolute vordering komen, willen of niet. Achteraf ben je er haar dankbaar om.

Lees ook: Ik zit zacht gezegd niet lekker in mijn vel

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Advertenties

Woede: win je eigenwaarde terug

Onderstaand verhaal over woede is geschreven door iemand die ik begeleid.

Woede is iets dat in onze samenleving niet sociaal geaccepteerd is. Mensen die gemakkelijk woedend worden en hun woede door middel van woede-aanvallen op familieleden of vrienden afreageren zijn niet de prettigste personen. Althans zo wordt in het algemeen geoordeeld. Deze mensen zijn grillig en hebben zichzelf niet onder controle. Je kan zelfs gemakkelijk bang voor hen zijn en hen uit de weg gaan.

De meeste mensen willen daarom niet graag woedend zijn. Liever stoppen ze hun woede diep weg en slikken ze hun frustraties en verdriet in. Opgeruimd staat netjes, denken ze. En aan de buitenkant lijkt dat ook zo. Ze gedragen zich keurig, zijn tactvol-begrijpend, beheerst. Maar onderhuids broeit de woede, het verdriet en de angst. En die moet eruit, wil je in balans komen met jezelf en wil je gelukkig(er) worden in je leven.

Ook ik wilde altijd aardig gevonden worden. Door familie en vrienden. Als ik gekwetst werd of niet serieus genomen werd, lachte ik het weg, sprak erover heen of stopte het ver weg. Boos worden leidde immers tot niets en men zou het toch niet begrijpen! Ik kon zo het imago ophouden dat ik altijd alles leuk vond, overal voor ‘in’  was, heel flexibel was, altijd voor iedereen klaar stond. Ik ging regelmatig geheel over mijn grenzen heen, maar had het niet door.

De eerste waarschuwing kwam ruim twee jaar geleden toen ik overspannen werd. Ik moest tijdelijk stoppen met werken en ervoor zorgen dat mijn batterij weer werd opgeladen. Door nee te zeggen, dingen te doen die ík echt leuk vond, door flink in mijn overvolle agenda te schrappen. Door deze gebeurtenis leerde ik pas rust te waarderen: alleen wandelen in de natuur, een avond een boek lezen op de bank, ontspannings-oefeningen doen.

Maar ik was er natuurlijk nog niet. De woede, het verdriet en de angst in mij zaten er nog steeds en staken regelmatig de kop op. Door ‘rebirthing’ zie ik in dat ik moet leren deze emoties te uiten, zodat ik ze kan verwerken en opruimen! Je moet de woede en het verdriet voelen. Heel pijnlijk. En de woede uiten. Dat heb ik gedaan door te schreeuwen, door mensen die mij vernederden en niet serieus namen denkbeeldig de grond in te stampen. Dat luchtte pas op! Ik voelde mij meteen rustiger en opgeruimder.

Maar het is niet gemakkelijk. Vrienden en familieleden hebben ook hun goede kanten en je bent geneigd of je hebt geleerd hun goede kanten te benadrukken en de ‘nare’ kanten te accepteren of weg te beredeneren. Maar je mag boos zijn op hen! Je MOET zelfs leren boos te worden op hen toen ze onaardige opmerkingen tegen je maakten, je kleineerden, negeerden of je voor schut zetten. Pas als je – op welke wijze dan ook – je woede geuit hebt en hebt opgeruimd, zul je je eigenwaarde terugwinnen en zul je op gelijke hoogte met hen komen te staan. Dan zullen ze automatisch voelen waar jij je grenzen trekt, zullen ze je serieus nemen en accepteren zoals je bent.

Maar voordat het zover is, is er flink wat werk aan de winkel! In plaats van woede, verdriet en angst ver weg te stoppen, zoals je altijd hebt gedaan, moet je deze nu naar boven halen, benoemen en doorleven. Telkens weer. Heel pijnlijk soms, maar het lucht enorm op en uiteindelijk zul je je als herboren voelen.

Heb je interesse in een introductiesessie? Lees hier hoe dit in zijn werk gaat en maak een afspraak. 

Wil je meer lezen over hoe om te gaan met onderdrukte woede? Bestel het boek Ben ik boos? Dan mag dat, klik hier door…

HSP: uiten van woede. 8 Tips!

boxing

In het proces van het accepteren en de ruimte geven aan woede kun je zelf heel veel doen. Je kunt jezelf afvragen wat je werkelijk boos maakt en vertellen wat je werkelijk voelt waarbij je al je angsten en onzekerheden er laat zijn. Verder is het zaak om jezelf niet langer te pijnigen, want ook jij mag boos zijn! Dit alles bevindt zich nog op het veilige niveau; het niveau waarbij je de boosheid voor jezelf houdt en het niet aan anderen laat zien. In deze blog wil ik je een aantal tips geven om je woede te uiten. Pas wanneer je het weet te uiten, kan deze emotie je niet langer meer verstoren of in de war brengen.

1. Maak je groot
Wat gebeurt er eigenlijk wanneer je ergens door wordt geraakt waarna je uitbarst in woede? Om het tot op het persoonlijke vlak te beperken, is het vaak zo dat je niet wordt erkend en gewaardeerd voor wie je bent en wat je hebt gedaan. Hoewel je woede onderliggend aan het razen is en het als het ware beslag legt op je lichaam en geest; je verlamt en je bent niet meer in staat om iets ‘zinnigs’ uit te brengen, voelt het aan alsof je te maken hebt met iets groots, iets weerzinwekkends. Tegelijkertijd is het beeld van jezelf vaak heel klein ten opzichte van de persoon die deze woede in jou triggert. Alsof je verdwijnt in het niets. Deze tip heeft alles te maken met dat jij belangrijk bent. Dat je jezelf op waarde mag schatten. Dus maak je denkbeeldig groot, terwijl je de irritatie en woede signaleert. Op deze manier kun je veel makkelijker de energie van een ander buiten je houden.

2. Sta stil bij irritaties
Irritaties kun je zien als projecties op andere zaken om de werkelijke woede op een bepaalde manier doorgang te laten geven. Het is eigenlijk de makkelijkste weg, de weg van de minste weerstand. Hierdoor ga je de confrontatie met jezelf uit de weg. Bijvoorbeeld wanneer iemand vanuit een autoritaire positie iemand onnodig berispt op zijn gedrag of hem opeens allerlei klusjes laat doen die geen prioriteit hebben. Goh, wat is er eigenlijk aan de hand? Zou hij nieuws hebben ontvangen wat hij niet heeft weten te verteren? Wat betreft irritaties is het handig als je voor jezelf duidelijk kan krijgen, waar deze irritatie vandaan komt? Wat wordt er in jou geraakt? Door wie werd de pijl afgevuurd? Vraag jezelf af wat je werkelijk boos heeft gemaakt.

3. Sla van je af
Zodra je de woede meer ruimte hebt gegeven, kan het zijn dat je je handen beginnen te tintelen.  Je wilt en zal iemand verrot slaan. Of iets. Of gewoon met een hakmes in een boomstam gaan hakken. Of je helemaal wild boksen in een stootkussen. Of iets kapot maken wat kapot mag. Gooi je woede eruit. Misschien voel je het nog niet wanneer je met een hakmes voor een boomstam staat. Misschien maakt de hele scène je eerder aan het lachen dan aan het schreeuwen en slaan. Begin dan gewoonweg met hakken. Haal tegelijkertijd de herinneringen op die je woedend maakten en sla erop los. Laat je gaan.

4. Acteer dat je boos bent
Veel hooggevoeligen vinden het moeilijk om boos te zijn. Het kan zijn dat ze nog nooit boos zijn geweest doordat andere zaken aan de oppervlakte lagen. Zaken zoals machteloosheid, angst en verdriet. Daarnaast speelt het hebben van begrip voor de situatie ook een grote rol. Er was geen ruimte om boos te zijn. Er werd toch niet naar je geluisterd. Wat kan helpen wanneer je totaal vreemd bent met de emotie woede, is om te acteren dat je boos bent. Iets wat in je systeem lag te sudderen kan tijdens zo’n scène naar de oppervlakte komen. De woede kan dan doorgang vinden, terwijl je misschien nog niet precies de vinger op de zere plek weet te leggen.

5. Pellen van de ui
Hooggevoelige mensen zijn er behoorlijk goed in om de schuld bij zichzelf te zoeken. Soms is de link tussen wat zij voelen en de mensen die deels de aanleiding vormden tot al deze blokkerende emoties heel ver te zoeken. Angst is het antwoord. De angst voor confrontaties. De angst voor het mogelijk kunnen richten van hun woede op de personen op wie ze kwaad zijn. Nee, die mogelijkheid ontnemen zij zichzelf en in plaats daarvan worden ze in hun nachtmerries geteisterd door monsters, liggen ze te knarsetanden, eindeloos te draaien in hun slaap en bijten ze nagels totdat er niks meer van over is. Ze richten het vervelende gevoel op zichzelf.

Naarmate blokkerende emoties zoals verdriet, woede en angst meer de ruimte krijgen, zullen dieper liggende emoties naar boven komen drijven. Emoties zoals het gevoel van machteloosheid, zelfverachting en angst voor je eigen kracht. Eén voor één worden de lagen van de ui afgepeld. Een van de meest wonderlijke ervaringen van mensen die bezig zijn met persoonlijke ontwikkeling is dat ze tot de ontdekking komen dat ze altijd in de energie van bijvoorbeeld hun ouders hebben geleefd. Dat ze in contact met dominante mensen altijd in hun energie hebben gezeten en vanuit deze energie hebben gereageerd. Hieraan merk je dat je niet hebt geleefd voor jezelf. Je hebt voor anderen geleefd. En dat is heel vermoeiend.

Hoe langer je bezig bent met persoonlijke ontwikkeling hoe meer je gaat merken wat jouw energie is en hoe je vanuit jouw energie kan gaan leven.

6. Schrijf je dromen
Vooral de emoties die ons veel verdriet doen, bevinden zich vaak niet in de geest, maar in ons onderbewustzijn. Onze dromen kunnen ons veel vertellen, mits we ernaar luisteren en datgene wat we voelen gaan erkennen, erover gaan praten. De meest beangstigende emoties zoals eenzaamheid, niet goed genoeg zijn, er niet mogen zijn en zo woedend zijn dat je iemand kan vermoorden zijn vaak ongrijpbaar. Deze emoties kunnen zich in je dromen op symbolische wijze manifesteren. Mocht je in eerste instantie je dromen verwarrend vinden, schrijf ze dan op. Zodra je acties onderneemt om je emoties de ruimte te geven, wordt jij bewuster en zul je je dromen makkelijker kunnen interpreteren.

7. Praat over je woede
Op het moment dat je over je woede gaat praten, begint het te leven. Als je het voor je houdt, kan je geest er mee doen wat hij wilt; onderdrukken en het tot uiting laten komen in bijvoorbeeld lichamelijke pijntjes, perfectionisme of nachtmerries. Praat er met iemand over. Wissel je gedachten uit of nog beter…

De Boeddha onderwees dat een vriend-in-de-geest je kan helpen op het pad naar bevrijding. Het verandert de reis, geeft er meer kracht aan en maakt het levendiger. En het wordt leuker, want je loopt nu samen over het pad naar vrijheid. Als het gebied waar je door komt je bekend, vreemd of nieuw voorkomt, dan hoef je er niet alleen doorheen. Je bent in gezelschap van een gids en reisgenoot op wie je kan vertrouwen. Hoe verder je gaat, hoe wakkerder je wordt. Hoe wakkerder je bent, hoe meer je merkt dat je eindelijk helemaal je ware zelf wordt. Eenmaal hier aangekomen, is er geen weg terug meer. Voorbij het zelf ontdek je de overweldigende kracht van zelfloze liefde en mededogen. Schoonheid is dan overal, omdat de geest enkel schoonheid is. Dit noemen we ‘het ontwaakte hart’. (Rebel Boeddha)

8. Ga in gesprek met de persoon in kwestie
Om voorop te stellen; het is niet altijd nodig om je woede kenbaar te maken aan de persoon die je zo boos heeft gemaakt. Beter is om te praten over hoe de zaken waren verlopen en hoe het beter kan. Om te vertellen wat jou verdriet heeft gedaan. Aan de andere is het waanzinnig bevrijdend als je wel boos kan zijn. Het kan zelfs wat losmaken bij de tegenpartij. Het kan een opening vormen tot verzoening. Overdenk bij het kiezen van je strategie wat het meest gezond is voor jezelf.

Ik hoop dat je wat zult hebben aan deze tips. Ben ook benieuwd naar hoe je momenteel omgaat met je woede. Wat voel je dan? Hoe uit het zich? Wat doe je ermee? Laat gerust een reactie achter.

Wil je meer lezen over omgaan met woede als hooggevoelige?

Het eboek “Ben ik boos? Dan mag dat!” kun je bestellen via deze bestelknop:

Woede: wat een klootzak is mijn vader

Als coach ben ik een grote voorstander van het voelen en duiden van emoties. Emoties: dat is uiteindelijk waar het om draait. Voel je je goed, dan ziet de wereld er rooskleurig uit. Voel je je slecht, dan kan het minste geringste je van je stuk brengen. Tijdens het coachen begeleid ik mensen door de emoties die hen belemmeren in het dagelijks leven. Hoewel veel ter sprake komt tijdens de sessies krijgen coachees ook huiswerk mee. Hierdoor blijven ze bezig met het verwerken van emoties die tijdens de sessies naar boven waren gekomen. Met instemming van de coachee kun je hieronder een stuk lezen aangaande het uiten van woede.

‘Ik ben het kwijt. Ik doe niets meer. Er komt niets meer uit mijn handen. Ik heb nergens zin in. Het leven is verschrikkelijk. Ik haat alles, ben woedend op alles. Dat ik me zo klote voel. Me zo verlamd voel. Dat ik alles waar ik bang voor ben uitstel. Dat ik nog misschien wel 30 jaar moet leven op deze manier. Nutteloos zijn.

Woedend over dat er geen aandacht voor elkaar is. Dat er een mammografie gemaakt is waarop niets te zien valt maar dat er niet verder bedacht wordt wat het kan zijn. Geen communicatie, alleen onverschilligheid. ‘Bel maar als je nog vragen hebt’. Terwijl mijn tiet uit mijn bh gegroeid is en er een enorm verschil is in grootte.

Wat een klote zooi is deze wereld. Wat een klootzak is mijn vader. Ik haat onverschilligheid. Kiezen voor een kind, iets creëren, en er niet voor zorgen, niet meer naar omkijken als er een bepaalde grens bereikt is. Een kind heb je toch voor het leven? Of gaat het altijd zo: ‘je bent nu 15, ik ben druk met andere dingen, zoek het zelf maar uit?’.

Je had vroeger enkel oog voor jezelf pa en dat is nooit veranderd. Je hebt mijn leven vergald met je ‘goede opvoeding’. Je hebt me klein gehouden, onzeker gemaakt, nooit gesteund in wie ik was en in mijn ambities. Want ‘ik kon toch niks’. Ik zou je willen schoppen en slaan, je in elkaar willen trappen.’

Herken je deze woede? Voel je welkom om een comment achter te laten.

Wil je meer lezen over omgaan met woede als hooggevoelige? Bestel hier het eboek ‘Ben je boos? Dan mag dat!’.