Over hoe je anders naar depressie kan kijken

Dit interview van Marie Forleo met Kelly Brogan, een psychiater en MIT neurowetenschapper voelde voor mij als 100% thuiskomen. Ik ben het volledig eens met waar Kelly Brogan voor staat: 

  • Depressie is geen ziekte. Depressie is het resultaat van een samenstelling van factoren die leiden naar de gevoelens die onder een depressie vallen én waar je heel veel aan kan doen. Eén ervan is dat onverwerkte emoties heel veel tijd en aandacht vragen om te verwerken, 
  • Een depressie is een groot signaal van het lichaam om alle levensgebieden onder de loep te nemen. Waar ben je uit balans? Hoe kan je de balans weer ervaren? 
  • Voedende voeding is cruciaal om je goed te voelen. Ik ben het met haar eens dat het belangrijk is om voldoende vetten binnen te krijgen, maar liever niet een dieet waarbij het gros van de vetten van dieren komt. Ik eet nog wel af en toe kip en vis. 
  • Regelmatig kort en intensief sporten is wat je kan implementeren om je lichamelijk energiek te voelen. Wat ik hieraan toe wil voegen zijn lange wandelingen en yoga. Deze werken voor mij! 
  • Kelly Brogan is via de wetenschappelijke weg geschoold tot psychiater en stond hiermee in contact met de farmaceutische industrie. Zij nam ook medicijnen, maar nu zweert zij het gebruik van medicijnen af. Bij het leiden van haar praktijk is haar doel dat haar patiënten geen dokters meer nodig hebben, inclusief dat ze haar hulp op een gegeven moment niet meer nodig hebben. 

Met Com-Passie,
Chungmei Cheng

Advertenties

Yoga maakt me blij. En hoe!

Vanochtend was ik om 5.00 uur klaar wakker. Eerlijk, de eerste week werken na twee weken vakantie heeft een impact op mij. Ik heb veel meer geslapen. Een aantal keren heb ik zelfs klokje rond geslapen, terwijl ik niet eens ongesteld ben. Het komt door alles wat er zich in mijn persoonlijke leven afspeelt. Dit zorgt overigens ook voor de nodige tranen. Het stroomt lekker door. Wat mij in dit alles op de been houdt is yoga. Om specifiek te zijn: de “30 Days Yoga Challenge with Adriene“.

Wat ik zo leuk vind aan Yoga with Adriene is:

  • dat ze de tijd neemt om alles heel secuur uit te leggen en terwijl ze dat doet ben je eigenlijk al rust aan het nemen en in verbinding aan het komen met het lijf
  • de grapjes die ze tussendoor maakt
  • de lengte van de yoga sessies, meestal iets korter dan een half uur
  • de rust die haar set en zij zelf uitstraalt
  • hoe ze de sessies opbouwt en bepaalde yoga posities terug laat komen

Wat mij opviel is dat dezelfde rust die ik zo in haar werk waardeer mij af en toe ongeduldig maakt. Dan wil ik door naar het in beweging brengen van mijn lijf. Dan skip ik die eerste minuten. (en kan ik nog steeds heel blij met mezelf zijn :))

Door dagelijks aan chakra healing en yoga te doen zit ik veel lekkerder in mij vel. Het kiezen voor het deelnemen aan deze 30 dagen yoga challenge zorgde ervoor dat ik op dagelijkse basis meer voor mezelf koos. Er voor de kinderen zijn gaat namelijk vanzelf. Het huishouden schreeuwt ook altijd om aandacht. Dus het was een verademing dat ik veel makkelijker mijn tijd pakte. Hoe deed ik dat?

Er zijn een aantal vaste momenten dat ik kans zie om de spanningen in mijn lijf uit te wringen.

’s Ochtends vroeg, zoals vandaag, maar op doordeweekse ochtenden vanaf 6.00 uur. Het is heerlijk om lichamelijk en geestelijk wakker te worden met yoga. En voor yoga heb ik op bed al gemediteerd en chakra healing aan mezelf gegeven.

Na school hebben we een contact momentje met snacks en wat te drinken. Daarna kijken de kids wat op Youtube of Netflix en kan ik even foetsie.

Na school kan het ook zijn dat we de tv uit laten. Wanneer Arnold gaat koken en de kids spelen kan ik mij ook afzonderen.

Wanneer Arnold de kids naar bed brengt kan ik ook mijn tijd pakken. Ik ben weleens de deur uitgegaan om te rennen en bij terugkomst deed ik nog wat yoga.

En als ik de kids naar bed breng en daarna nog wakker ben, gooi ik er ook wat yoga tegenaan.

Het deelnemen én vooral heel benieuwd zijn naar waarmee Adriene op de proppen komt, geeft rust in mijn hoofd en lijf. Heerlijk.

HSP: mijn gevoelens leven als beelden in mijn lichaam en geest

img_0361

Mijn systeem vertelt mij een verhaal in beelden. Mijn gevoelens leven als beelden in mijn lichaam en geest. Wanneer ik mijn beeldend vermogen om zou kunnen zetten in woorden zou ik mij beter kunnen uiten. Met rebirthing komen er vaak beelden op, die mij vertellen over wat er in mij leeft.

Rebirthing en dromen gaat bij mij hand in hand. Zulke heldere beelden, die mij wat vertellen over hoe ik mij voel. Op een gegeven moment kan ik daar moeilijk omheen.

Dromen over:

  • dat ik weg ren voor mijn dubbelganger (bang voor een stuk van mijzelf!),
  • dat mijn moeder ongevraagd mijn huis binnenkomt (Ze is vaak over mijn grenzen heen gegaan),
  • dat ik huilde (omdat ik mij zo voelde, maar het niet uitte).

Tijdens een rebirthing sessie, hoorde ik ver weg heel hard een kind huilen, ik zag/voelde dat mijn energetisch lichaam, bij mij hoofd zat en verder boven mij hoofd uit zweefde.
’s Nachts droomde ik dat ik heel hard een kind hoorde huilen en dat een geest mijn lichaam overnam. Ik riep mijn naam en dat maakte dat ik zelf weer plaats nam in mijn lichaam. Oftewel! Yoehoe, sta voor jezelf en ga in je lichaam wonen, daar waar je kan ervaren wat het leven met je doet. Anders komt er van alles binnen!

Ik voelde tijdens een rebirthing sessie, dat ik een stukje boosheid voor mijn moeder kon loslaten en gelijk die nacht droomde ik dat mijn moeder mij een hele liefdevolle knuffel gaf! Wauw! Al die beelden en dromen zijn super intens en confronterend.

Het is nog niet rustig in mijn lichaam en geest. Wanneer ik geaard ben en mijn lichaam voel, voel ik mij gespannen en nerveus. Het voelt niet fijn, maar het kan dus, in contact met je lichaam staan en wat daar speelt, nog niet aan kunnen/durven gaan. Maar wat fijn is: in contact met mijn lichaam kan ik verbindingen uitzetten! Vanuit mijzelf kan ik verbindingen uitzetten! Wauw! Ik kan van binnen  voelen wanneer ik mij met dingen kan verbinden, of wanneer niet. Ik kan luisteren!

Mijn hart gaat open wanneer ik mij kan verbinden, en mijn hart wrijft en doet zeer, wanneer ik mij niet kan verbinden. Wanneer ik mij kan verbinden met fijne dingen, kan ik mij ook elke keer weer een stukje verbinden met de spanning in mijn lijf. That’s amazing!

Wat mijn ervaring is, is dat angst en verdriet zo dicht bij elkaar kunnen liggen. De afgelopen maanden kwamen vaker beelden in mij op van armen en handen die naar mij uithaalden. Maar met mijn hoofd kon ik het niet begrijpen, ik kon er nog niet bij.

Afgelopen paar weken zijn die beelden weer opgekomen, door rebirthing/reiki/yoga kon ik daar weer mee in contact komen, contact met dat stukje pijn in mijn lichaam. Beelden kwamen weer in mij op van armen en handen die naar mij uithaalden. Ook hoorde ik hoe de deur heel hard dicht sloeg. Ik schrok echt zo erg dat mijn adem naar mijn keel schoot! Ik hield mijn adem in! Toen ik uitademde, toen moest ik heel hard huilen!

De dichtslaande deur herinnerde mij aan de vele ruzies thuis en deuren die dicht werden geslagen. Ik voelde angst om geraakt te worden door die klappen!

Twee weken later kwamen weer die beelden op. De tranen rolde over mijn wangen. Wederom was het heel intens en voelde ik alsnog angst om naar die pijn toe te gaan. Ondanks dat het mijn zussen waren die letterlijk de klappen opvingen, voel ik mij geraakt door die klappen. Ik heb het gevoel dat ik die klappen op moet vangen. Wanneer ik tegen mijzelf zeg: maar je hoeft die klappen niet meer op te vangen. Kom ik in contact met een deel in mij die het gevoel had dat ze de klappen op moest vangen.

Zo zie ik maar weer: mijn lichaam vertelt mij mijn verhaal, mijn lichaam verteld mij wanneer ik een hoofdstuk kan afsluiten. Dus: Neem de tijd en rust, uit liefde voor jezelf om naar je verdriet te kijken. Durf je het niet alleen? Vraag iemand om hulp, vertel je verhaal, doorvoel je verhaal. Laat niemand het verhaal van jouw lichaam vertellen, maar luister naar jouw lichaam en vertel jouw verhaal!

Note: geschreven door iemand die ik momenteel begeleid.

Lees ook de blog: Rebirthing: wat vertelt de pijn aan jou? 

Ben je benieuwd naar wat coaching & rebirthing door Orchid of Life jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie, klik hier voor meer informatie en het maken van je afspraak. 

 

Synchroniciteit: ik voel mij diep verbonden met mijzelf

Foto door Hans Jongman

Onderstaand verhaal is geschreven door een jongedame die ik begeleid bij haar emotionele ontwikkeling. Hoe mooi is het wanneer alles bij elkaar komt en je mag spelen vanuit de flow. Dit is een verhaal waarin liefde, dankbaarheid en enthousiasme voor het leven bij elkaar komen.

Een ding die je tijdens de sessie tegen me zei, blijft me bij. Je zei iets in de trant van:

‘Jij doet eigenlijk niet wat je ziel wil en dan kunnen dingen/emoties  zich op gaan stapelen.’

Naar school en praktijk gaan en niet naar mijn gevoel luisteren. Yup, dat heeft mijn lijf heel goed gevoeld!! Maar goed dat is ook niet voor niks! Ik wilde even weg van school, (ook mijn huis, want die is bij de school.) Dus ik mocht crashen bij mijn yogadocent. Er alleen maar zijn, plat op mijn rug liggen en voelen. Toen ik weer ruimte had in mijn hoofd wist ik wat ik moest doen. Met school communiceren.

Later vroeg de yoga-docent aan mij: Kun jij gitaar spelen tussendoor de yoga lessen in? Toen zei ik “ja en zingen”!! Dat mocht. Spelen vanuit de flow! Dat is waarvan ik houd. Maar goed, het is een keer voorbij gekomen, ik hoef niet meteen te beslissen.

De volgende dag was een dag dat dingen op zijn plek leken te vallen. Ik was bij een festival met mijn zus. Ik had er totaal niks van verwacht en wist niet zo goed wat er allemaal te doen was. Haha…typisch mij, en dan kijken wat er allemaal gebeurd.

We gingen eerst 1,5 uur kundalini yoga en klank doen. Dat was echt super gaaf en inspirerend. Een combinatie van yoga-oefeningen met allerlei klanken tussendoor. Een meisje zong en speelde daarbij de trom. (af en toe ook met die ooo-aaa-ieee- klanken.) En er was ook ook een gong en als je dat toe laat in je systeem en door blijft ademen, dendert die echt door je hele lichaam! Er ging weer van alles stromen van binnen. Iemand gaf er yoga en nog iemand speelde de fluit en dat meisje zong dus. Super gave combi, yoga en muziek! Inspiratie!

Toen zaten mijn zus en ik bij het vuur. Toen vroeg ik aan mijn zus: wat zullen we dadelijk gaan doen? Lezing en workshop oesterzwammen kweken op koffiedik kwam ter sprake. Misschien kunnen wij zelf ook wel oesterzwammen kweken. Toen zag ik een vrouw bij het vuur staan die ik vaag kende en zei kende mij ook nog! Ja ik had twee jaar geleden in de community waar zei woont een natuurwerkdag meegedraaid. Ik ontmoette haar weer en het was een leuk gesprek. En toen zei ze: ‘Ik geef dadelijk een workshop over oesterzwammen kweken in koffie dik.’ Oh, daar wilde wij nou net heen gaan.

Zij halen koffiedik bij restaurants op en gaan daarop oesterzwammen kweken en leveren het dan weer terug aan de restaurants. Zij vinden het zonde dat koffiedik weg word gegooid, terwijl je het zo goed kan gebruiken. Ze vertelden ook: informatie en kennis is er om gedeeld te worden. Sommige grote bedrijven willen graag dingen geheim houden. Maar dat betekent niet dat we er geen geld voor mogen vragen. Dat vond ik zo mooi.

Na veel vragen, na alles te weten te zijn gekomen over hoe het werkt met oesterzwammen, vroeg ze wat ik deed. Ik zit op het Warmonderhof, ben bijna klaar en wil daarna werken ervaring opdoen. Ik ga werken in een tuinderij. Maar jammer dat we dit soort dingen niet leren op het Warmonderhof; over blauwe economie, en het (her)gebruiken van afvalstoffen, in dit geval de koffie dik. Zei zijn niet biologisch omdat de koffie dik en niet biologisch is, daar zitten natuurlijk allerlei regels aan vast. Maar dit is echt super duurzaam en daar gaat het uiteindelijk ook om vind ik: Lokaal en duurzaam! En uiteindelijk alles biologisch! Samenwerken met je omgeving, in het produceren van voedsel, dat vind ik het mooiste wat er is. Ik was super enthousiast en zij waren ook super enthousiast.

Zij zei: Wanneer je klaar bent met school kun je het altijd bij ons leren, oesterzwammen kweken! (kaartje van hun gekregen.) We zijn helaas nog niet zo groot om een werknemer aan te nemen. Toen gingen we weer met andere mensen kletsen en op het eind zei ze: We zien je nog he?

Echt een mooi moment, het delen van enthousiasme en elkaar daarin vinden. Dan voel ik mij diep verbonden met mijzelf! 

http://www.westerzwam.nl/

 

 

 

HSP: (on)verklaarbare lichamelijke symptomen: spirituele jeuk

tumblr_nrgas2gWiG1ux1il7o1_500

Ik kreeg mijn eerste rebirthing sessie na een half jaar van niemand minder dan mijn partner Arnold. Met hernieuwde energie, kennis en rebirthing ervaringen opgedaan in Brazilië heeft hij mij begeleid. Dankbaar!! Ik kan wel een gat in de lucht springen. Voor deze sessie zat ik behoorlijk vast. Van verschillende kanten vastgezet door fysieke symptomen. Verschrikkelijk. Vooral die jeuk. Deze begon begin mei, twee weken later verspreidde de jeuk zich. 

‘s Ochtends werd ik wakker met jeuk in mijn handen, voeten en enkels. Dit werd begeleid door een enorme druk op mijn borst recht door het borstbeen richting mijn rug, een stijve nek en enorm veel haaruitval. De sessie kwam als geroepen, anders zou ik doordraaien.

Een paar dagen voor de sessie was ik zo alert om te googelen op ‘spirituele jeuk’. Mijn gevoel vertelde me dat die jeuk te maken had met onverwerkte emoties. Door het vertrek van Arnold naar Brazilië en zijn verblijf van twee weken was ik al door een boel emoties gegaan. Wat had dit in hemelsnaam te betekenen? Wat wilde er nog uit? Hoewel ik last had van de fysieke symptomen ervoer ik veel creativiteit, ik had zin om weer aan de slag te gaan. Alles waar ik werk-gerelateerd mee bezig was, bereidde mij voor op het ontvangen van mensen in mijn coachingpraktijk vanaf juni. Google bracht mij naar de volgende tekst:

Veel mensen van wie de Kundalini-energie onverwacht is vrijgekomen weten niet wat er met hen gebeurt, en de bestaande maatschappelijke onwetendheid over dit multidimensionale transformatie proces maakt het moeilijk om medische of alternatieve hulpverleners, of geestelijke raadslieden te vinden die de symptomen herkennen, zeker wanneer ze sterk fysiek zijn. Veel mensen weten dat de vrijgekomen Kundalini-energie de deuren kan openen naar allerlei mystieke, paranormale en magische ervaringen, maar weinig mensen realiseren zich dat het ook een dramatische impact op het lichaam kan hebben.

Klonk interessant en ik kreeg het gevoel dat ik op de juiste plek was aanbeland. Ik wist dat Kundalini voor levensenergie staat, maar voor de duidelijkheid heb ik een omschrijving opgezocht:

Kundalini betekent levensenergie of universele energie. Kundalini is een Sanskriet woord, dat “opgerold” betekent. Het duidt op de energie die traditioneel gezien, drieëneenhalf keer opgerold ligt aan de basis van onze ruggengraat. Deze energie is in feite onze grootste kracht van creativiteit en bewustwording.

Ik las verder en kwam bij een enorme lijst aan symptomen oftewel manifestaties van de vrijgekomen Kundalini-energie. Een aantal van deze symptomen maakten mij duidelijk waar ik doorheen ging:

  • Jeukende, trillende, prikkende, tintelende, stekende of kriebelende sensaties,
  • Kriebelen en jeuken van voeten en benen,
  • Veranderingen in eet- en slaappatronen,
  • Pijnen en blokkades op wat voor plek dan ook; vaak in de rug en nek
  • Toegenomen creativiteit: nieuwe interesse in zelfexpressie en spirituele communicatie d.m.v. muziek, kunst, poëzie,
  • Toegenomen begrip en gevoeligheid: inzicht in de eigen essentie; dieper begrip van spirituele waarheden; bijzonder bewustzijn van de omgeving,
  • Een bijna dwangmatige behoefte om te mediteren (in mijn geval: yoga),
  • Sterk naar binnen gericht zijn (kraamvisites zijn voorbij, baby Dían slaapt door, meer tijd voor mezelf),
  • Een sterk gevoel van liefde ervaren,
  • Onvrijwillige lichaamsbewegingen, komen vooral voor tijdens meditatie, rust of slaap: schokken, trillen, bibberen; het gevoel door een innerlijke kracht in houdingen te worden geduwd, of het lichaam op een ongebruikelijke manier bewegen.

Het lezen over de manifestaties van de vrijgekomen Kundalini-energie stelde mij gerust. Dat ik op het juiste pad zat, werd bevestigd doordat ik voor het eerst de onvrijwillige lichaamsbewegingen ervoer tijdens deze rebirthing sessie.

De sessie begon met rustig in- en uitademen om tot ontspanning te komen. Pas bij volledige ontspanning zouden we beginnen met de verbonden ademhaling. Binnen een halve minuut was ik aan het huilen, ik kon het eindelijk gaan doorvoelen. De verbonden ademhaling bracht de jeuk naar de oppervlakte, mijn benen en armen begonnen te jeuken. Het verspreidde zich naar mijn onderbuik. Ondertussen kwam de druk op mijn borst omhoog. ‘Waar wil het naartoe?’, vroeg Arnold. Naar boven, zei ik, met tranen die over mijn wangen liepen.

Het was heel dubbel; ik wilde het doorvoelen, maar tegelijkertijd vond ik het eng. Ik had nog nooit eerder zoveel jeuk ervaren in het dagelijks leven. Wat zou het naar boven brengen? Ik heb dingen geroepen die ik mij niet meer kan herinneren. Het enige wat ik mij herinner was dat ik ging schelden in mijn dialect. Ook voelde ik dat mijn arm net als mijn been uit zichzelf begonnen te bewegen. (onvrijwillige lichaamsbewegingen) Ik dacht nog: doe ik dit? Nee, het ging vanzelf, de Kundalini-energie stroomde door mij heen.

Tijdens de laatste fase waarin ik mij volledig ontspande na het doorvoelen van zoveel emoties en fysieke uitingen voelde ik mij heel sereen. Rondom mijn ogen voelde het heel zacht en licht. De dagen erna was de jeuk beduidend minder. Deze rebirthing/ademhalingsessie voelde als een eerste aanzet om datgene wat de Kundalini-energie wilt opruimen, volledig op te laten lossen.

Lees ook:

Rebirthing: ademen om in emotionele vrijheid te leven
Rebirthing: adem je vrij van emotionele blokkades

Ouderschap: vrijheid, blijheid, want kind is uit logeren

IMG_3490

Vandaag is onze derde dag van vrijheid en blijheid, omdat onze dochter (5 jaar) uit logeren is. Begrijp mij (en ons) niet verkeerd, we houden zielsveel van haar en hebben superveel lol wanneer we samen zijn, maar een aantal dagen van elkaar gescheiden leven, vind ik ook wel zo gezond, voor ons allemaal.

We brachten haar afgelopen zondag naar mijn moeder. Ze vloog mijn moeder om de hals en bezette haar been. Ze was gigantisch blij om haar te zien. Zoals gewoonlijk had mijn moeder ons een uitgebreide zeer smakelijke Chinese lunch voorgeschoteld. We hadden ons eten nog niet op of Amé begon te dralen en iets te mompelen. Ik was zo in mijn eten verzonken dat er bij mijn geen gedachten omtrent haar gedrag naar boven waren gekomen. In tegenstelling tot Arnold, Arnold wist precies wat ze bedoelde te zeggen zonder woorden. Ze wilden dat wij op zouden hoepelen. Hup, mama en papa, de deur uit; quality time met oma Chin mocht beginnen. Ik schaterlachte, mijn dochter was helemaal klaar om te feesten.

Na de eerste twintig minuten samenzijn concludeerden wij dat we de volledige aandacht hadden voor elkaars woorden. Bovendien maakten we onze zinnen af, we waren niet eens in gesprek, maar plaatste wat opmerkingen hier en daar en benoemden wat we onderweg tegenkwamen. Deze eerste twintig minuten gaven mij zoveel lucht; lucht om te denken, te delen en simpelweg het contact te voelen met Arnold. Deze herfstvakantie gaat uit naar een boel zaken waar wij als ouders helemaal van opkikkeren; yoga, lekker en gezond eten, mediteren, schrijven, uitjes met elkaar en nog wat werk dat achter de schermen plaatsvindt. En we hebben voor alles tijd. Wat een heerlijk vrij gevoel.

Onze dochter blijft namelijk maar liefst vijf nachten weg. Dinsdag is ze overgedragen aan de ouders van Arnold en wij halen haar aanstaande vrijdag weer op. Het mooiste van alles vind ik nog wel dat deze logeerpartij haar keuze was. Dik een maand, voordat de herfstvakantie aan zou breken, had zij het al over uit logeren gaan. Het lijkt haar ook wel erg leuk om vriendinnetjes uit haar klas te logeren te krijgen. Hmmm…dat zit nog niet in ons systeem. Op een doordeweeks schooldag gaat dat echt niet gebeuren en in het weekend hebben we ook onze dingen te doen. Wellicht dat we in de nabije toekomst het haar een keer toezeggen in het weekend of bij voorkeur een lang weekend. Uit logeren gaan is in onze beleving iets voor in de vakanties.

Op dinsdag werd ze dus overgedragen aan opa Baldé en hoewel ik niet aanwezig was bij dit weerzien, kan ik het mij op basis van Arnold’s verhalen heel goed voorstellen. Ze was uitzinnig van blijdschap en vloog op hem af. Vanaf dat moment hoorde ze bij opa. Een deel van het gevoel dat ze uitstraalde, doet mij denken aan toen ze nog een dreumes en peuter was. Wanneer ik bijvoorbeeld de deur uit ging voor een dag was ze vlak van tevoren al papa’s kindje. Ze kroop tegen degene aan die thuis bleef. Degene die voor haar zou zorgen en van wie zij afhankelijk was. Haar blijdschap richting haar grootouders straalde ook een groot vertrouwen en liefde uit voor de personen die zich om haar zouden ontfermen.

Ik ben ontzettend trots op haar. Het uit logeren gaan, staat voor het kunnen uitdragen van wie zij is. Ze wilt op avontuur, nieuw eten proeven en de oren van haar grootouders eraf kletsen. Ik kreeg vandaag een foto toegestuurd van haar en haar neef en genoot intens van hun blije hoofden. Ik ben blij voor haar. Ik mis haar niet en kijk ernaar uit om haar weer te zien.

Life Coaching: werken met een dikke buik

11952017_716256291819401_1790556724343598367_n

Vandaag ben ik aan mijn 27ste week begonnen. De buik is al aardig groot. Als coach voor hoogsensitieve personen trek ik in mijn werk de liefste mensen aan. Vooral nu ik hen in zwangere staat aan het begeleiden ben, heb ik al vaker de vraag gekregen of ik al dit begeleiden wel aan kan. Uit deze vraag hoor ik een oprechte interesse en poging tot inleven hoe ik mij nu eigenlijk voel. Vooral hoe ik mij voel in relatie tot de nogal pittige emoties die dagelijks in mijn praktijk voorbij komen. Denk aan emoties zoals verdriet, angst en woede.

Emoties voelen in alle veiligheid
De vraag bracht mij aan het lachen, het is fijn om oprechte interesse te mogen ontvangen. Ja, ik kan het aan. Ik kan het meer dan aan. Het begeleiden van mensen bij hun emotionele ontwikkeling geeft mij veel energie en ontzettend veel voldoening. Zodra de coachee bij een emotie komt, juich ik van binnen. Ik spring nog net niet van mijn stoel met mijn armen uitgestrekt in de lucht, maar dat is wel hoe ik mij van binnen voel. Wanneer mensen mij hun emoties laten zien, krijg ik terug dat zij zich veilig voelen. En alleen in alle veiligheid kun je je emotioneel ontwikkelen.

Zwanger en gevoeliger?
Gerelateerd aan het zwanger zijn, heb ik ook vragen gekregen over of ik gevoeliger ben geworden voor geur, geluid, licht en bepaalde smaken. Eerlijk gezegd is mijn gevoeligheid voor geur, geluid en licht hetzelfde gebleven. Hoewel dit hetzelfde is gebleven, kan ik je verzekeren dat ik 200% hooggevoelig ben. Iedere hooggevoelige vrouw zal het zwanger zijn wel anders ervaren. Wat betreft proeven, was ik in het eerste trimester helemaal hoteldebotel. Mijn smaak pupillen werkten niet naar behoren. Normaal kan ik mij een voorstelling maken van het gerecht waar ik zin in heb en uitkijken naar de te proeven smaken. Helaas waren de hormonen dermate aanwezig dat ik snakte naar meer zout en vet, kortom junkfood. Gestoomde of gewokte broccoli zonder enige toevoegingen wat ik heerlijk vind, vond ik maar flauwtjes en kreeg het amper door mijn keel.

Gewijzigd voedingspatroon
Over eten gesproken, vanaf het tweede trimester voelde ik mij weer als vanouds. Ik kon alles eten, sterker nog; ik at alles! Wij, Arnold en ik, begonnen dit jaar met de 30 Dagen Vegan Challenge. Hierna bleef ik voornamelijk plantaardig eten en 20% van de tijd dierlijke voedingsmiddelen. Maar vlak voordat ik de zwangerschapstest deed, smachtte ik naar home made kippensoep. Sindsdien is de verhouding ongeveer 65% plantaardig en 35% dierlijk en ik voel mij hier helemaal goed bij.

Zwangerschapskwaaltjes
Wat betreft zwangerschapskwaaltjes mag ik van geluk spreken. Ja, ik ga veel vaker naar het toilet en iets van de grond oppakken vraagt een squat van me, maar voor de rest voel ik me verrassend fit. Ik heb nog maar twee keer meegemaakt dat ik midden in de nacht een uur wakker was geweest, omdat de baby besloot te gaan sporten. Om aan de nodige beweging te komen, stap ik op de fiets, ga ik de deur uit voor een wandeling en zoals eerder genoemd squat ik regelmatig in huis. Lichte huishoudelijke taken zorgen er al voor dat ik ademhaal alsof ik aan mijn conditie werk. Het doen van yoga zit vaker in mijn hoofd dan dat ik het werkelijk doe, maar wanneer ik eraan toe kom, voelt het waanzinnig goed. Wat er wel aardig in zit en dat is ook yoga, is wakker worden met een paar yoga bewegingen en om tot rust te komen voor het slapen gaan. Het is geen gehele yoga sessie, maar het is tenminste iets.

Hoe ga ik om met zwanger zijn?
Sinds een paar weken ben ik mij heel bewust van de aanwezigheid van mijn dikker wordende buik. Ik ben mij bewust van het kind dat in mij groeit en de ruimte nodig heeft om te bewegen. Ik ervaar het als ideaal om vanuit huis te werken. Het biedt mij de ruimte om zo vaak mogelijk vijf minuten op de bank te gaan liggen. Zodra ik dat doe, gaat de baby liggen trappelen. Verder kan ik ongegeneerd vaak naar het toilet en eet ik om de drie uur. Na een dag werken, mama zijn en huishouden ben ik om 20.00 uur ‘s avonds er wel klaar mee. Kaarsjes gaan aan, ogen dicht of juist nog even lezen of iets kijken. Allemaal heel relaxed en in sociale afzondering. Zo kan ik de volgende dag er weer tegenaan.

Orchid of Life Agenda ~ coaching groepsactiviteiten
Ik ga zes weken voor de uitgerekende datum met zwangerschapsverlof. Tot aan 19 december ben ik nog met veel plezier aan het werk, zowel 1-op-1 sessies als nog vier coaching groepsactiviteiten in Den Haag. Mocht je op gesprek willen komen, je bent van harte welkom. Ga voor een introductiesessie, klik hier voor meer informatie.

Zondag 28 september 2015

Op zondag 28 september 2015 na het geven van een workshop emotiemanagement voor HSPers in Utrecht.