HSP: leef jouw leven én geniet

33045693_1458565424255147_378689057489682432_n

Bijna alle hooggevoelige personen die ik begeleid lopen hier (zie tekst plaatje) tegenaan. 

Ze willen alles zijn voor iedereen. Hierdoor gaan ze voorbij aan hun eigen wensen en behoeften. Ze willen bijvoorbeeld hun dierbaren beschermen en behoeden voor het ervaren van verdriet. Ze willen de vrede bewaren. Ze willen bijvoorbeeld iedereen op de werkvloer tevreden stellen en verder gaan dan wat van hen wordt gevraagd. 

Als je dit gedrag herkent is het van het grootste belang dat je leert voor jezelf te gaan kiezen. Dat je jouw mening zwaarder laat wegen dan wat anderen ervan vinden. Sterker nog, pareer jezelf om advies te vragen aan mensen waarvan je weet dat ze een enorme invloed op je hebben. Bescherm jezelf. 

Om te concluderen met de tekst in het plaatje: het is inderdaad niet jouw werk om alles te zijn voor iedereen. Ga eens voor jezelf leven. Voel hoe dat voor je is. In het begin kan het ongemakkelijk zijn, maar je verdient het om je eigen leven te leven. Te genieten van hoe jij het leven beleeft. 

Warme groet,
Chungmei

HSP Coach & Rebirther
http://www.orchidoflife.nl

Advertenties

HSP Coaching: de kop is eraf

20246420_1188224557955903_5683317620411989451_n

Vanochtend kreeg ik een belletje: ‘Ik voel me niet lekker, ben misselijk en kan niet naar Den Haag komen voor de introductiesessie.’ Ik haalde haar over: dat je emotioneel niet lekker in je vel zit kan ertoe hebben geleid dat jij je nu fysiek ellendig voelt. Het is juist een uitgelezen kans om je emoties met mij te delen. Je kan nu wel wat ondersteuning gebruiken. Uiteindelijk spraken we elkaar via FaceTime. Ze hoefde maar één keer weg te lopen, omdat ze zich misselijk voelde. Verder voelde het als een enorme overwinning om het gesprek te hebben gehad. De kop is eraf.

Na het ondergaan van bijna drie burn outs en vele vormen van therapieën kwam ze bij mij terecht. Ze wil nu gaan voor verandering dat beklijft. Inmiddels kent ze zichzelf heel erg goed. Ze weet ook dat ze, zelfs wanneer ze wordt begeleid, een bepaalde gereserveerdheid behoudt. Dat zijn haar angsten. Ze durft zich niet helemaal te geven. Maar die intentie heeft ze bij mij wel. Ze wil zich openen. Ze wil die beerput opentrekken, ook al vindt ze het doodeng. Ze heeft het al jarenlang proberen te verstoppen of ervoor proberen te vluchten. Het kan zo niet langer meer.

Ze wil genieten van het leven. Ze wil niet alleen maar erover lezen dat het kan, dat je je levendig en stralend kunt voelen vanuit je innerlijke kracht. 

Met deze sessie wilt ze voor eens en altijd zichzelf leren omarmen. Spreken over weggepest worden bij verschillende werkgevers, zich klein en angstig voelen in het leven en niet open kunnen staan voor intimiteit in haar liefdesrelatie zijn geen alledaagse gespreksonderwerpen. Ik zag een getinte vrouw voor me, net de vijftig gepasseerd, maar lijkt veel jonger. Mijn eerste gevoel bij haar huidskleur was dat ze van Indische afkomst is, daarna dacht ik dat Moluks ook een optie was. Terwijl ze vertelde over het ondergaan van pesten op het werk en hoe ze niet in staat was iets van een weerwoord over haar lippen te krijgen, na diverse directe aanvallen over haar functioneren, dacht ik het weer: als haar culturele afkomst Indisch is zou dat heel veel verklaren.

En dat klopte: ze draagt de pijn met zich mee van haar ouders die door de oorlog in Nederlands-Indië waren getraumatiseerd.

Wat ik vooral heel erg fijn en bijzonder vond van deze sessie is dat dit contact ervoor zorgde dat ik met je wil delen dat ik een gedegen ervaring heb opgebouwd in het begeleiden van mensen met een Indische afkomst. Gebaseerd op haar verhaal en andere Indische verhalen uit mijn praktijk koppelde ik een aantal inzichten aan haar terug. Het kwam binnen, de tranen rolden over haar wangen. Hoewel het proces van emotionele ontwikkeling de emotionele en fysieke pijn naar de oppervlakte zal brengen, gaan we enthousiast en met goede moed aan de slag.

Ben je nieuwsgierig wat een introductiesessie jou kan opleveren? Klik hier voor meer informatie en het maken van een afspraak. 

Je was zo lekker kordaat, reislustig en initiatiefrijk

1923615_16694740706_5354_n

Vrijdag 14 juli 2017

Lieve Muriel,

Op dinsdag 11 juli zag ik het op facebook voorbij komen, je bent overleden. Wat?! In luttele seconden ging het volgende door mij heen: dit is een grap, is dit waar? (en ik scrolde verder om te lezen wat er stond, een bericht van iemand die afscheid van jou nam) Muriel, ik kan het niet geloven. Enige tijd geleden scheidden onze wegen. Ik heb je vorig jaar nog aan de telefoon gehad. Ik had je nog willen zien lieverd. Echt waar.

Jarenlang waren we wel in elkaars leven. Je behandelde mij als je jongere zusje, je waakte over mij. Muriel, waarom ben je er niet meer? Dit slaat nergens op. Jij met jouw scherpe tong, je luide lach, je lieve acties. Toen Amé er was, was je samen met Lucas op kraambezoek geweest, op de vijfde dag van haar leven. Je vroeg of ik nog iets nodig had. Je haalde een rode commode op bij een vriendin en gaf deze aan ons.

Ik weet nog dat je met Lucas in je buik, hoogzwanger samen met Marcel mij op kwam zoeken in Sevilla. Zo betrokken voelde jij je, je voelde als familie. Jij kwam mij opzoeken, niet mijn moeder. Ik was ontroerd door jouw bezoek, heb ik dat aan je geuit? Ik weet het niet meer. Ik vertelde dat ik naar Hong Kong zou gaan om Lucas Derks te assisteren en jij ging mee. Je was zo lekker kordaat, reislustig en initiatiefrijk. In Hong Kong hadden we ook een beetje onenigheid. Ik weet niet meer waar het over ging. Ik vermoed dat het lag aan dat onze karakters van elkaar verschilden. Jij sprak zaken uit, ik was minder doortastend. Jij regelde het wel, ik liet het gaan of ik liet het aan jou over. Jij stond midden in de wereld, ik kwam net kijken; wereldvreemd en dromerig. Maar het avontuur lonkte, onze spontaniteit verbond ons.

Muriel, toen het tot mij doordrong dat je werkelijk was heengegaan, viel ik neer op mijn knieën. Je zei altijd tegen mij dat het leven gaat zoals het gaat. Wegen scheiden en als het zo moet zijn, kom je elkaar weer tegen. Ik had je nog willen zien. Ik was op weg naar dat moment dat we elkaar weer tegen zouden komen. Het woord “afscheid” schoot door mij heen. Er is geen afscheid geweest. Arnold stelde mij gerust en zei: ‘Je staat nu zo open, je hebt vast nog contact met haar.’ Hij had gelijk.

Gisteren zocht je het contact met mij op met een gulle hartelijke brede glimlach en je zwaaide. Het was in de vorm van een voor mij onbekende dame die ik drie keer achter elkaar op dezelfde dag tegenkwam. Tijdens het eerste contact dacht ik aan jou, Muriel, zij en haar vriendin deden mij denken aan jou. Ze zagen er deftig uit, maar waren niet arrogant. Tijdens het tweede contact keken we elkaar verrast en lachend aan en aaide zij met haar vinger over Dían’s wang. Tijdens het derde contact legde zij het contact en met handgebaren en een grote glimlach ondersteunde ik de uitroep: Drie keer is scheepsrecht, maar waarvoor? Zij haalde breeduit lachend haar schouders op.

Vanochtend op de yogamat drong het door tot in mijn ziel. Jij was het. Kort erna in gesprek met Arnold drong het door tot in mijn geest: jij kwam afscheid van mij nemen. Lieve Muriel, dank je wel voor alles. Vooral voor dat je zittend op een fitnesstoestel, lachend aan mij vroeg met je gebit volledig ontbloot: ‘Heb ik wat tussen mijn tanden?’ Zo begon ons contact. We werden vriendinnen en gaandeweg werd je familie. Muriel, ik hoop zo dat ik jou net zoveel heb gegeven als dat ik van jou heb mogen ontvangen. Heb een wonderbaarlijke en fascinerende reis, jij verdient het.

1923615_16694750706_6088_n

1923615_16694745706_5735_n

HSP coaching & rebirthing via videoskype

Pasen. Wat fijn om een paar dagen vrij te zijn. Vrij van de dagelijkse routine van werken en zorgen voor de kinderen. Vrij zijn betekent voor mij en Arnold ook dat we ons meer creatief kunnen uiten. Voor mij betekent het dat ik de ruimte in mijn hoofd heb om te checken wat ik wil delen op mijn social media kanalen in de vorm van foto’s op mijn instagram account, mini-blogs op twitter of heel simpel; het veranderen van de profielfoto op de facebookpagina hooggevoeligheid en intuïtie.

En ook, het beantwoorden van e-mails die al veels te lang liggen. Hoewel dit overkomt alsof ik het heel druk heb, valt dit hartstikke mee. Waar ik tegenaan loop is dat ik het niet allemaal tegelijkertijd kan. Wat natuurlijk helemaal prima is. En wat het ook is met mezelf creatief te uiten; ik wil gewoon doen waar ik zin in heb. Ik heb geen zin in het uitoefenen van een super gelikte social media marketingstrategie. Ik wil simpelweg delen waar ik voor sta als life coach voor hooggevoelige personen. Ook wil ik delen wat ik doe om hooggevoelige personen te begeleiden naar een energieke en gezonde levensstijl.

Zoals ik in de vorige blog vertelde, afgelopen week had ik voor de verandering meer coaching en rebirthing sessies via videoskype dan live in mijn coachingpraktijk. Dat was bijzonder. Vooral omdat het begeleiden van rebirthing sessies via videoskype not-done lijkt. Rebirthing is namelijk heel fysiek, je wordt begeleid bij het doen van de verbonden ademhaling en vaak vindt dit liggend op een luchtbed plaats. Ik ga je vertellen waardoor het wél mogelijk is. Ik zette de stap naar het begeleiden van rebirthing sessies via videoskype vanwege een Belgische dame. Zij reisde met bagage en al naar Den Haag af om twee dagen achter elkaar rebirthingsessies te ontvangen. Ze verbleef één nacht in een hostel.

Aan haar stelde ik voor om het coachingtraject voort te zetten via videoskype vanwege de reisafstand, maar vooral omdat zij in detail voelt hoe ik mijn werk bedoel. Begrijp je wat ik bedoel? Ik begeleid namelijk het liefste mensen die mijn bedoelingen voelen zoals ik het bedoel. Mensen die serieus begeleid willen worden, die de diepte van de menselijke krochten van het bewustzijn willen betreden. Mensen die bijzonder fijngevoelig, fijnbesnaard, lief, intelligent, creatief en grappig zijn. Kortom, hooggevoelig zijn. Mensen die net als ik in het leven staan of op zijn minst openstaan om hun bewustzijn te verbreden. En ook mensen die een visie en missie willen creëren of hebben en deze meer na willen leven.

Na haar fysiek meegemaakt te hebben tijdens rebirthing sessies wist ik het zeker. Ik kan haar verder begeleiden via videoskype. Sindsdien ontmoet ik haar via videoskype, terwijl zij in kleermakerszit voor de laptop zit. Ik luister eerst naar haar verhaal en daarna laat ik haar de verbonden ademhaling doen. Het werkt. Zij kan zich telkens weer overgeven aan de fysieke sensaties in haar lijf. De tranen biggelen over haar wangen, terwijl haar romp heen en weer beweegt en ze van verdriet, boosheid, teleurstelling en angst haar hoofd schudt.

Deze ervaring stimuleerde mij rebirthing via videoskype aan andere coachees voor te stellen. Ik heb mensen begeleid, terwijl ze op de vloer in hun woonkamer lagen op een yogamat met een deken over zich heen of op hun logeerbed. De laptop lag op het bureau of een stoel met de camera gericht op hun hoofd en romp. Ik had goed zicht op de ademhaling en hoe ze emotioneel uiting gaven aan de fysieke uitingen van het lijf. Tussentijds koppelden ze aan mij terug wat ze voelden of wat ze dachten.

Rebirthing via videoskype werkt wanneer:

  • Wij allebei voelen dat je bij mij op het juiste adres bent voor de geestelijke en lichamelijke klachten waar je mee rondloopt,
  • Wij allebei weten hoe jij fysiek reageert op de verbonden ademhaling. Dit betekent dat je, afhankelijk van wat er bij jou nodig is, de gang naar mijn coachingpraktijk maakt in Den Haag,
  • Wij allebei weten dat je je emotioneel volledig kunt overgeven aan de fysieke uitingen en emoties die tijdens een rebirthing sessie naar de oppervlakte komen. Dat je durft te voelen.

Ben je benieuwd wat mijn begeleiding voor jou kan betekenen? Ga voor een introductiesessie. 

En neem een bezoekje op mijn website Orchid of Life, life coach voor hooggevoelige personen naar een energieke en gezonde levensstijl. Leef, heb lief en deel jouw talenten!

Life Coaching: waar was de twinkeling in zijn ogen? 

Hoe verschrikkelijk is het om een dierbare te zien die erbij loopt als een levend lijk? Na vijf jaar komt er eindelijk verandering in zijn leven. Hij heeft vooruitzicht op meer tijd voor zijn gezin en zichzelf. En precies in die volgorde, want dat gaat zo als je een gezin hebt. Dan is het een uitdaging om als ouder tijd voor jezelf te maken.

Veel mensen lopen rond met het gevoel dat ze geen keuze hebben. Ze zitten gevangen in hun eigen hoofd. Hard werken, meer uren maken dan dat het contract van je vraagt, nog harder werken en er een voltijdopleiding bij doen, terwijl je fulltime werkt en een jong gezin hebt. Dat is een keuze. Het lijkt mij geen gezonde keuze. Maar vaak genoeg zijn ongezonde keuzes nodig om uiteindelijk gezonde keuzes te maken.

Keuzes waardoor je op adem komt. Waardoor je letterlijk lucht binnen krijgt; bijvoorbeeld door te fietsen naar het werk. Keuzes waardoor je je stem terugkrijgt; het is treurig om een jonge vent te horen praten als een oude man.

Emotionele vrijheid hervind je in hoe je denkt over het leven. Heb je een keuze of heb je geen keuze? Draait het leven alleen maar om werken en sociale verplichtingen of tijd voor vertier en zaken waar jij blij van wordt? Weet je hoe het voelt om echt blij te zijn? Of houden diverse angsten je gevangen?

Ga je door het leven met een twinkeling in je ogen? Ik hoop het wel. Het is verschrikkelijk om te aanschouwen hoe mensen rondlopen met weinig tot geen levensenergie. En ik kan me voorstellen dat het nog erger is om te voelen dat je geen energie hebt om te genieten van het leven. Ik vind het verdrietig.

Het wordt tijd om de twinkeling in de ogen terug te krijgen. Denk maar zo, het is er ooit geweest, adem door deze mentale gevangenis, maak nieuwe keuzes die ontspanning opleveren. Dan komt het vanzelf, beetje bij beetje, stap voor stap.

Ben je klaar om positieve verandering in je leven te realiseren? Maak een afspraak voor een introductiesessie en ervaar wat het jou op kan leveren. 

HSP: één zijn met de universele energie


Ben al een paar dagen in dit boek aan het lezen en ervaar een boost van synchronische en intuïtieve gebeurtenissen. 

1. Ik besloot ’s ochtends mijn neef te bellen om te vragen of ze in verwachting zijn van een jongen of meisje. Het antwoord kwam er in gedachten vlak achteraan: een jongen. Geen enkele twijfel die door me geen ging of een rationele ondergraving van mijn ingeving. Ik herinner me nu ook een situatie waarbij we (Arnold en ik) bij een vriendin allebei het gevoel hadden dat ze een meisje droeg. Een paar dagen later hoorden we dat het klopte. 

2. Ik lag in het gras en ik voelde links van mij energie boven het gras vibreren. Ik dacht: wat trilt daar zo? Ook hier kwam het antwoord erachteraan: het is universele energie. Mijn derde gedachte was er één van acceptatie en gelukzaligheid: ik ben één met deze energie en wat voelt dat goed.

3. Mijn tante had blauwe bessen voor me meegenomen, maar mijn neef vergat het mij mee te geven. De volgende dag komt een vriendin met een doosje biologische bessen aanzetten. 

Sinds 2005 ben ik me al bewust van synchroniciteit door het lezen van boeken van Deepak Chopra. Dit is het eerste boek na bijna 11 jaar dat ik van zijn hand lees. Het voelt waanzinnig goed, als een bevestiging van mijn zielsmissie op aarde. Deepak Chopra verwoord het in de inleiding zo mooi: we hoeven geen moeite te doen om in overvloed te leven. Door erover te lezen dringt de kennis door in ons onderbewuste en zullen onze wensen en verlangens zich manifesteren. En wanneer het zich heeft geïntegreerd in ons onderbewuste gaan we het denken en ernaar handelen. Op deze manier werken we samen met het universum. 

Dé wetenschap voor mij was dat wensen en verlangens zich manifesteren in het gat van onze gedachten, wanneer we stil zijn. Het lezen hierover heeft me gemotiveerd om meer stil te zijn. Ik ervoer bijvoorbeeld een innerlijke rust van binnen toen ik net als mijn dochter schelpen ging zoeken op het strand. Zij waste de schelpen in zee, liep heen en weer omdat haar “handjes” te klein waren om alle schelpen in één keer ernaar toe te brengen. Ik paste op de schelpen. Een ander moment was toen ik uit dit boekje aan het voorlezen was in de auto, terwijl onze kinderen achterin aan het slapen waren. 

Dit boek ga ik de komende tijd lezen én herlezen. Ben benieuwd wat we de komende tijd gaan (aan)voelen. Of anders gezegd, wat we gaan creëren. 

Life Coaching: verwerken van een schooltrauma

Ik ben een groot fan van Brené Brown’s werk. In het boek “Daring Greatly” vertelt ze over hoe je authentieke verbindingen aangaat door je kwetsbaar op te stellen. En hoe je een groots leven kunt leiden door je talenten te delen. Stap in die arena en ga op je bek. Je probeert het in ieder geval en je zult groeien. In haar boek deelt ze een interessant stuk over het delen van je persoonlijke verhaal. Ze geeft als tip om je persoonlijke verhaal pas te delen wanneer je de emoties omtrent het verhaal hebt verwerkt. Via deze weg sta je sterker in je schoenen en kun je eventuele negatieve reacties makkelijker ontvangen. Ik ben het met haar eens. Alleen vraag ik mij wel af wanneer ik wat nu daadwerkelijk heb verwerkt.

In mijn beleving gaat de emotionele ontwikkeling vrij lang door. In hoeverre een trauma je heeft beschadigd, heeft te maken met hoe diep het trauma tot het geestelijke, lichamelijke en energetische lichaam is doorgedrongen. En tja, hoe weten we en meten we dat?

Mijn meetlat is een gevoelslat.

Als voorbeeld deel ik mijn schooltrauma met je. Jemig, hoe lang ben ik nu al van de middelbare school? Heel lang, ik word dit jaar 38. En toch zat er blijkbaar nog wat angst in mijn lijf.

Schooltrauma
Afgelopen zondagochtend zat ik na het ontbijt op de bank en was tot niets toe in staat. Wederom voelde ik een druk op mijn borst en stijve bovenrug, schouders en nek. Amé was een tekenfilm aan het kijken en Dían was gevoed. Arnold zei heel eerlijk tegen me dat ik er niet uitzag. Ik voelde mij belabberd en begon te praten. Door zijn aandacht herinnerde ik me opeens dat ik een nachtmerrie had gehad. Het was een derde nachtmerrie op een rij over mensen die ik ken van mijn middelbare schooltijd. Ik zat nog net niet midden in de nacht rechtop bezweet op bed.

De nachtmerrie ging over mijn faalangst omtrent het vak wiskunde. Ik zat op de middelbare school en moest alles op alles zetten om het vak wiskunde te halen. In real life was ik voor mijn VWO examen gezakt. De boosdoener was wiskunde. (nee, de boosdoener was mijn thuissituatie) Mijn hersenen wilden niet, wilden al die cijfers en formules niet begrijpen. Maar het moest. De angst was een uiting van het moeten leren van wiskunde, terwijl ik niet wilde en het gevoel hebben dat ik te weinig tijd had om de stof onder de knie te krijgen. Verschrikkelijk. Terwijl ik hierover vertelde huilde ik de angst en het verdriet eruit. Het kwam van ver. Hierna voelde ik mij lichter op mijn borst. Alle gespannen lichaamsdelen voelden ontspannen aan.

De nachtmerrie kwam twee keer voorbij. Na de eerste keer was ik half bewust en sprak mezelf toe: je bent geen leerlinge meer, je werkt al. Je hoeft nooit meer wiskunde te doen. Het voelde namelijk echt alsof ik weer die jong volwassene was, weer wiskunde moeten doen. Gatverdamme. Ik walg ervan. Ik walg van het moeten van iets wat mij niet van nature afging. Mijn toespraak hielp niet, want de nachtmerrie en hetzelfde gevoel kwam in volle glorie terug. Voor een tweede maal was ik die super nerveuze en gespannen leerlinge. Hoewel dit een terugkerende nachtmerrie is en ik meerdere malen mij erover heb geuit, heb ik dit keer sterk het gevoel dat de angel eruit is. Hèhè.

Ik vond het interessant om te ervaren dat deze angst wederom naar boven kwam. Wat ik over emotionele ontwikkeling heb geleerd, is dat alle emotionele troep omhoog komt tijdens belangrijke gebeurtenissen in het leven. Main life events zoals geboorte, overlijden, verhuizen/emigreren, aan- en uitgaan van liefdesrelaties en vriendschappen, trouwen/scheiden en veranderingen omtrent studie en werk. Waardoor het ook omhoog komt, is wanneer je in het dagelijks leven acties uitzet vanuit kracht, liefde en dankbaarheid. Acties juist in de tegenovergestelde richting van de angst die mij vroeger klem had gezet.

Ik leef nu vanuit mijn overtuigingen in plaats van aangeleerde overtuigingen.

Na meer dan elf jaar coachen deel ik meer en meer van wat ik heb geleerd. En dat voelt gigantisch goed. Doordat het goed voelde, stroomde er heel veel liefde door mijn geest, lijf en energetisch lichaam. Het gevolg was dat ik weer een stukje van het verdriet kon verwerken. En alhoewel ik sterk het gevoel heb dat dit het laatste restje was, sta ik open voor meer verwerking. In ieder geval voel ik me zeker genoeg om het schooltrauma met je te delen. Ook al ontvang ik af en toe negatieve reacties. Mensen die direct overgaan tot veroordelen, terwijl ze mij niet kennen. Ik laat deze van me afglijden en blijf bij mezelf; in gedachten, in gevoel én in gedrag. Zoals Brené Brown zegt: ‘Als je zelf niet de arena instapt en stappen zet zoals ik deze heb gezet, dan heeft jouw kritiek geen invloed op mij’.

Wat Brené als tip meegaf voor de mensen die zeer gevoelig zijn voor kritiek is het maken van een lijstje met daarop de namen van jouw dierbaren van wie je de kritiek (mening, opbouwende feedback) wilt ontvangen. Elke keer wanneer ze kritiek van iemand ontvangt van iemand die niet op het lijstje staat en het komt hard binnen dan pakt ze dit lijstje erbij. Het lijstje van mensen die van haar houden en het beste met haar voor hebben. Ja, hun mening telt wel.