De tranen stromen over haar wangen

img_9201

Het meest bijzondere van mijn werk als HSP Coach & Rebirther is wanneer ik cliënten spreek die in eerste instantie niet spreken. Ik heb bijvoorbeeld iemand voor me zitten (videoskype) en ik zie direct dat ze er niet is. Ze is niet in haar lijf. Ze is aan het zweven. De pijn in haar lijf is te groot om zich ermee te verbinden. Ze vindt het eng. Bovendien is de stem van de innerlijke criticus heel sterk: “Het heeft allemaal geen zin meer, ik kan het niet en alles wat ik poog om me beter te voelen zal niet helpen”.

Het eerste wat ik stimuleer is om te gaan ademen. Aangezien ze een tijd terug voor een coaching & rebirthing traject in mijn praktijk in Den Haag is geweest, weet ik hoe haar lijf reageert. Nog beter gezegd: we weten allebei hoe haar lijf reageert waardoor we via videoskype kunnen werken.

Ze ademt en houdt haar ogen open. De angst is aanwezig. Gedachten razen door haar heen. Het hoofd houdt niet op, het staat altijd aan. Langzaamaan zie ik dat er een groter contact is met haar lichaam. Ik praat in op het voelen van het vertrouwen, op het in contact komen met haar kern, met liefde. Ik vraag haar de ogen te sluiten. De tranen stromen over haar wangen. Zo tijdens een ademhalingssessie van drie kwartier was ze in staat om meerdere golven van verdriet toe te laten. Schokschouderend verdriet.

Hierna was ze weer in staat om te praten.

Ik heb haar toegesproken. Je kan het wel. Hoewel je je zo slecht (kut in haar woorden) voelt, ben je er voor deze sessie. Ja, ik had je vanochtend een app gestuurd, maar hierna had je het ook weer kunnen vergeten. Je was er én ook nog eens op tijd. Iets in jou is sterker dan hoe jij je voelt.

We pakken het traject weer op na een pauze van negen maanden. Het worden wekelijkse coaching & ademhalingssessies via videoskype. Ik vind het geweldig om cliënten terug te zien voor verdere begeleiding. Doordat je elkaar al kent, is het werken met elkaar zo natuurlijk en moeiteloos.

Sta je op dit moment op een kruispunt in je leven? Loop je al jaren rond met een bepaalde rusteloosheid in je lijf? Word je gek van de innerlijke criticus in je hoofd? Boek de introductiesessie en ervaar wat het jou kan opleveren.

Warme groeten,

Chungmei Cheng
HSP Coach & Rebirther
Orchid of Life: http://www.orchidoflife.nl


Advertenties

Je was zo lekker kordaat, reislustig en initiatiefrijk

1923615_16694740706_5354_n

Vrijdag 14 juli 2017

Lieve Muriel,

Op dinsdag 11 juli zag ik het op facebook voorbij komen, je bent overleden. Wat?! In luttele seconden ging het volgende door mij heen: dit is een grap, is dit waar? (en ik scrolde verder om te lezen wat er stond, een bericht van iemand die afscheid van jou nam) Muriel, ik kan het niet geloven. Enige tijd geleden scheidden onze wegen. Ik heb je vorig jaar nog aan de telefoon gehad. Ik had je nog willen zien lieverd. Echt waar.

Jarenlang waren we wel in elkaars leven. Je behandelde mij als je jongere zusje, je waakte over mij. Muriel, waarom ben je er niet meer? Dit slaat nergens op. Jij met jouw scherpe tong, je luide lach, je lieve acties. Toen Amé er was, was je samen met Lucas op kraambezoek geweest, op de vijfde dag van haar leven. Je vroeg of ik nog iets nodig had. Je haalde een rode commode op bij een vriendin en gaf deze aan ons.

Ik weet nog dat je met Lucas in je buik, hoogzwanger samen met Marcel mij op kwam zoeken in Sevilla. Zo betrokken voelde jij je, je voelde als familie. Jij kwam mij opzoeken, niet mijn moeder. Ik was ontroerd door jouw bezoek, heb ik dat aan je geuit? Ik weet het niet meer. Ik vertelde dat ik naar Hong Kong zou gaan om Lucas Derks te assisteren en jij ging mee. Je was zo lekker kordaat, reislustig en initiatiefrijk. In Hong Kong hadden we ook een beetje onenigheid. Ik weet niet meer waar het over ging. Ik vermoed dat het lag aan dat onze karakters van elkaar verschilden. Jij sprak zaken uit, ik was minder doortastend. Jij regelde het wel, ik liet het gaan of ik liet het aan jou over. Jij stond midden in de wereld, ik kwam net kijken; wereldvreemd en dromerig. Maar het avontuur lonkte, onze spontaniteit verbond ons.

Muriel, toen het tot mij doordrong dat je werkelijk was heengegaan, viel ik neer op mijn knieën. Je zei altijd tegen mij dat het leven gaat zoals het gaat. Wegen scheiden en als het zo moet zijn, kom je elkaar weer tegen. Ik had je nog willen zien. Ik was op weg naar dat moment dat we elkaar weer tegen zouden komen. Het woord “afscheid” schoot door mij heen. Er is geen afscheid geweest. Arnold stelde mij gerust en zei: ‘Je staat nu zo open, je hebt vast nog contact met haar.’ Hij had gelijk.

Gisteren zocht je het contact met mij op met een gulle hartelijke brede glimlach en je zwaaide. Het was in de vorm van een voor mij onbekende dame die ik drie keer achter elkaar op dezelfde dag tegenkwam. Tijdens het eerste contact dacht ik aan jou, Muriel, zij en haar vriendin deden mij denken aan jou. Ze zagen er deftig uit, maar waren niet arrogant. Tijdens het tweede contact keken we elkaar verrast en lachend aan en aaide zij met haar vinger over Dían’s wang. Tijdens het derde contact legde zij het contact en met handgebaren en een grote glimlach ondersteunde ik de uitroep: Drie keer is scheepsrecht, maar waarvoor? Zij haalde breeduit lachend haar schouders op.

Vanochtend op de yogamat drong het door tot in mijn ziel. Jij was het. Kort erna in gesprek met Arnold drong het door tot in mijn geest: jij kwam afscheid van mij nemen. Lieve Muriel, dank je wel voor alles. Vooral voor dat je zittend op een fitnesstoestel, lachend aan mij vroeg met je gebit volledig ontbloot: ‘Heb ik wat tussen mijn tanden?’ Zo begon ons contact. We werden vriendinnen en gaandeweg werd je familie. Muriel, ik hoop zo dat ik jou net zoveel heb gegeven als dat ik van jou heb mogen ontvangen. Heb een wonderbaarlijke en fascinerende reis, jij verdient het.

1923615_16694750706_6088_n

1923615_16694745706_5735_n

Ouderschap: op de fiets doen alsof hij autorijdt

Dían is nu 17 maanden. Hij leert zichzelf zoveel, ik hou het niet meer bij. Met deze blog zet ik even alles op een rijtje wat mij vooral de afgelopen week en de weken ervoor is opgevallen.

Over Dian en zijn blauwe beker; ik vroeg aan hem waar zijn blauwe beker was, terwijl we in de woonkamer stonden. Met rappe passen liep hij naar de keuken, schoof een aantal potten in de voorraadkast opzij en jawel, daar stond de blauwe beker. Ik sta er versteld van hoeveel hij begrijpt. Hij begrijpt alles wat we tegen hem zeggen.

Onze nieuwsgierige jongen is een klimmer. Hij klom laatst op de eetkamerstoel en sindsdien klimt hij vanaf de eetkamerstoel op de eettafel. Hij gaat graag naar buiten, schoenen aan en hupsakee. Hij eet het liefste zelf waardoor hij alles onder knoeit. Met dit warme weer is het des te makkelijker om hem dan maar even uit te kleden, zodat hij vrijuit een nectarine kan eten en zelfs zijn haar kan ondersmeren.

Dían heeft overal geluidjes voor, maar de enige woorden die hij tot nu toe heeft gesproken zijn “mama”, “bobo” en “opa”. Opa Willem was natuurlijk heel trots en wij (Amé, ik en oma Hetty) waren er helemaal stil van. Hij pakte het bierglas van opa op en zei heel bewust “opa”.

Hij speelt graag met Amé. En het zijn de spelletjes die Amé verzint. Zij staat op knieën en handen en hij gaat op haar zitten. Of zij staat en hij houdt haar kleren vast en loopt achter haar aan. Als Amé bij mij op schoot zit is hij het er niet mee eens. Dan gaat hij wijzen en schreeuwen. Als hij “melkie melkie” wilt en Amé is bij mij in de buurt krijgt ze een klap.

Hij probeert zijn sokken en broek zelf aan te doen. Hij pakt Amé tassen en brengt het hengsel over zijn hoofd en tilt het weer over zijn hoofd om zich ervan te ontdoen. Amé deed kattenbrok (paardje rijden op schoot) met Arnold en Dían vond dat heel erg leuk. Hij wilde het ook.

Dían pakte voering uit koekiemonster en ging in de hoek bij de router zitten. Hij had de voering in beide handen en ging op mierenjacht. Hij boog zijn hoofd voorover om de mieren te spotten. Ik vertelde dit verhaal aan Arnold en Dían stond erbij. Daarna liep ik naar de woonkamer en zag hoe hij wederom voering uit koekiemonster aan het pakken was. Hij reageerde op het verhaal dat ik aan Arnold vertelde.

In de speeltuin laat hij goed van zich horen. Waar hij een paar maanden geleden over zich heen liet lopen, maakt hij nu duidelijk wat hem niet zint. Het zint hem niet als een andere jongen (+/- 6 jaar) achter het stuur kruipt van een jeep waar hij had gezeten. Ook als een meisje van 2 jaar op een rode race auto gaat zitten, laat hij van zich horen. Zij stapte eraf en hij kroop weer achter het stuur.

Pasgeleden klom hij op een plastic mini-glijbaan toen ik het niet in de gaten had. Ik zag nog net op tijd dat hij eraf gleed met een grote glimlach op zijn gezicht. Ook klom hij een keer op de bank en van de bank op een kinderstoel. En sinds hij klimt, draagt hij een kruk met zich mee van kamer naar kamer om op ontdekkingstocht te gaan.

Hij is gefascineerd door iphones, laptops, steps, fietsen en andere nieuwigheden. In zijn kinderzitje op de fiets met zijn handen op zijn stuurtje deed hij alsof hij auto aan het rijden was.

Overigens is hij supersociaal. Op zaterdag 24 juni zaten we in de trein van Rotterdam naar Den Haag. Hij maakte contact met een jongedame die een trekkoffer tussen haar benen had geklemd. Hij stond naast haar, hield zijn hoofd schuin en maakte oogcontact. Zij lachte terug. Vervolgens liep hij weg en kwam snel terug, hij voelde zich aangemoedigd om het contact uit te bouwen.

Drie grote vlotte mannen stonden in dezelfde ruimte met een blikje bier in hun handen. Zij waren onderweg naar Night At The Park in Den Haag. Dían zette de volgende stap, hij maakte fysiek contact door zijn rechterhand op de koffer te plaatsen. Zij demonstreerde hoe het handvat werkte. Het volgende moment zag ik zijn linkerhand rusten op haar been. De gesprekken tussen de drie mannen verstomden, zij keken toe hoe de grote baas (haha, onze charmante zoon) het contact maakte wat zij vermoedelijk graag met haar hadden willen maken.

Zie hier, van kinderen kunnen we hartstikke veel leren. Vooral in het maken van een fijn en authentiek contact in het moment. Wat een avontuur om deze dappere jongen te begeleiden in zijn leven. Ik ben benieuwd wat hij nog allemaal gaat uitspoken.

Hoe om te gaan met negatieve energie op een verjaardagsfeest: 10 Tips


Het blijft een uitdaging voor de meeste hooggevoelige personen om zich te begeven in grote groepen mensen. Laat ik het verjaardagsfeest eens uitlichten. En vooral wanneer je je sociaal verplicht voelt om te gaan. Nee-zeggen kan in sommige gevallen een enorme drempel zijn of behoort zelfs niet tot de mogelijkheden. Als jij er zo over denkt, is deze blog voor jou geschreven.

Je bent op het feest en merkt op dat er een negatieve sfeer hangt of dat er mensen aanwezig zijn waarvan je weet of bij wie je al snel door hebt dat je moe of prikkelbaar raakt van hun aanwezigheid en/of interactie met hen.

Wat kan je doen om bij jouw energie te blijven? Hoe sluit je je af voor negatieve energie en prikkels van mensen en andere zaken zoals elektronica en harde geluiden? Wat kan je communiceren om een gesprek en in het slechtste geval een monoloog op een nette manier te onderbreken?

Hieronder volgen een aantal tips om het voor jezelf zo gezellig mogelijk te maken op een verjaardagsfeest:

Maak je nuttig, door ergens mee bezig te zijn. Zo maak je jouw wereld kleiner en hiermee ook de overvloed aan impulsen en negatieve energieën. Voorbeelden: op een barbecue achter de barbecue gaan staan, drank verzorgen, met de kinderen spelen.

Als je uit sociaal plichtsbesef er toch bij wilt zijn, maar eigenlijk te moe bent; geef van tevoren aan dat je voor een uurtje komt. Afhankelijk van hoe je het feest ervaart, kun je langer blijven. Hou jouw energieniveau in de gaten.

Neem voor en na het feestje een goede douche om in jouw energie te komen. Laat positieve gedachten door je heen gaan om jezelf te beschermen en om je te ontdoen van eventuele negatieve energie die je hebt meegenomen.

Als er een buitenlucht-optie is op het feest, bijvoorbeeld een tuin, helpt het ook om meer in de tuin te zijn om je energieniveau op peil te houden. In een gesloten ruimte kan de energie niet weg, hiermee doelend op vooral de negatieve energieën die er heersen. In een open ruimte met frisse buitenlucht kan dat wel waardoor je makkelijker in jouw energie kunt blijven.

Dit doe je door heel bewust frisse lucht in te ademen en je blik te verbreden door je ogen langs de natuurlijke elementen te laten glijden. Maar nog steeds is het handig om ergens anders te gaan staan als je merkt dat iemand jouw energie leegzuigt.

Ga bij mensen zitten of staan die goed aanvoelen. Mocht de vrouw en/of heer des huizes huisdieren hebben en je bent een dierenfan, neem je moment(en) van contact.

Als een persoon of een gesprek niet goed aanvoelt, onderbreek het gesprek door aan te geven dat je wat te drinken gaat halen of naar het toilet wilt. Hierna sluit je je bij een ander gesprek aan of zoek je een ruimte op om op adem te komen

In het geval van een energie-zuigend monoloog, als je het durft: geef aan hoe erg of verschrikkelijk je het vindt en dat je er niks meer over kunt horen. Laten we het ergens anders over hebben.

Het is mogelijk om dit op een empathische warme manier te zeggen; hiermee straal je uit dat het voor de ander ook prettiger is als zij even hun gedachten verzetten naar luchtigere onderwerpen.

Over het bijwonen van kinderfeestjes: verschijn later op het feestje en blijf tot het einde, omdat mensen het minder snel in de gaten hebben als je later komt, omdat het feestje al in volle gang is. Mensen merken het wel eerder op als je vroeger vertrekt.

Als het geluid van kletsende mensen je om de oren vliegt, ga naar een andere ruimte om je terug te trekken. Besluit om daar even alleen te zijn of je neemt iemand mee. Het kan ook zijn dat je iemand tegenkomt met wie je op een normale toon een gesprek kunt voeren in plaats van je stem boven de geluiden moet verheffen.

Als je last hebt van de harde muziek of van elektronica (bv. een tv die aanstaat of laptops en mobiele telefoons die worden gebruikt) zoek een andere ruimte op, binnen of buiten.

Op een verjaardagsfeest is het leuk om andere mensen te ontmoeten, maar laat het vooral afhangen van je energieniveau én zin om contact te maken met nieuwe mensen. Laat het geen “moetje” zijn. Dan leg je namelijk veel te veel druk op jezelf en wordt het er niet gezelliger op.

Omarm de behoefte om met de mensen te praten bij wie jij je volledig op je gemak voelt. Als er daarna contact ontstaat met nieuwe mensen is het mooi meegenomen, zo niet, is het ook goed. Het gaat erom dat je het leuk hebt!

Deze tips zijn natuurlijk ook toepasbaar als je echt vanuit jezelf naar het verjaardagsfeest wilde en niet alleen uit sociaal plichtsbesef. Het blijft een feit dat je als hooggevoelig persoon zuinig mag zijn op je energie. Zo nu en dan naar een feest gaan, maakt het leven leuker, mits je dat ook zo ervaart. En daar kan je zelf voor zorgen!

Wil je meer lezen over mijn werk als life coach voor hooggevoelige personen? Neem een bezoek op mijn website Orchid of Life ~ Life Coaching.

Ben je benieuwd wat een coachingsessie jou op kan leveren? Ga voor een introductiesessie! Klik hier voor meer informatie…

HSP: ontdekken en leven van jouw ZIJN

img_7284

Vanochtend, woensdag 20 juli, gaf ik mijn eerste workshop emotiemangement voor hooggevoeligen via skype. Hoewel skype een logische keuze voor mij is om een workshop te begeleiden of een lezing te geven, wilde ik het eerst testen. Ik coach namelijk al één-op-één via skype. Dat ik het spannend vond, was wel duidelijk. Het was mijn eerste workshop na het op de wereld brengen van mijn tweede kind én het was via skype. Ik had er een nachtmerrie over; over dat ik de skype workshop niet kon combineren met een feest dat gaande was, dat de internetverbinding niet goed was en dat ik niet op tijd was voor de skype workshop, omdat ik onwel was geworden en in slaap was gevallen.

Hoe ik de nachtmerrie vertaalde, was dat ik ergens een angst voelde om iets wat ik zo leuk vind om te doen te kunnen combineren met het ouderschap. Ik kwam op het idee om workshops en lezingen via skype te geven, omdat het geven van workshops op locatie momenteel niet te combineren valt met de verzorging van onze jongste. Het zou werkelijk ideaal zijn als het begeleiden middels skype mij goed zou bevallen. Vannacht ben ik één keer wakker geworden om te voeden (borstvoeding) en daarna heb ik goed geslapen. Ik viel onrustig in slaap, maar werd energiek wakker. Waarschijnlijk omdat ik uitkeek naar het nieuwe van het begeleiden van een workshop via skype.

Qua inhoud verliep de workshop zoals de fysieke workshops die ik heb begeleid. De deelnemers voelden zich op hun gemak. Hoewel er een scherm tussen zat, maakten we authentiek contact met elkaar. Waar ik aan moest wennen was dat ik in de camera moest kijken als ik hen de beleving wilde geven dat ik hen recht in de ogen aankeek. Ik wisselde af tussen het lezen van hun non-verbale communicatie op het scherm en tegen een groen lichtje (de camera) aankijken waardoor ik hun gezichtsuitdrukkingen niet zag. Het was even wennen, maar op een gegeven moment ging het automatisch.

Voor deze eerste keer had ik vier deelnemers uitgenodigd. Drie vrouwen en één man hadden zich aangemeld. Ze kwamen uit Gorinchem, Amsterdam, Poperinge in België en iemand wonend in Duitsland in de buurt van de Nederlandse grens. Dat iedereen ver uit elkaar woonde en ver van mij (Den Haag) woonde, tekende direct het karakter en potentieel van skype. Deze eerste keer is mij goed bevallen en ben van plan het vaker te organiseren. Zoals in real live workshops zijn trauma’s in het leven aangestipt, werd er hier en daar een traan gelaten en hebben we samen gelachen. De focus op van de workshop lag op het beantwoorden van de vragen: ‘Waar word je blij van?’ en ‘Waar ben je goed in?’

Elke deelnemer was op weg naar het ontdekken en leven van hun ZIJN, hun werkelijke ik na het loslaten van blokkerende patronen, gedachten, gedragingen en energieën. Nogmaals dank voor jouw aanwezigheid, inzet en bijdrage aan deze eerste keer. Op naar een energiek hooggevoelig leven. Leef, heb lief en deel jouw talenten.

Blijf op de hoogte van de Orchid of Life Agenda, klik hier en abonneer je op onze evenementen. 

Connect & Play Teambuilding door Arnold Baldé


Arnold Baldé en zijn filosofie Connect & Play

Wie is Arnold Baldé?

Een capoeira leraar, een cabaretier, een schrijver én vooral iemand die gek is op spelen en het maken van authentiek contact, waar ik ook kom.

Wat ervaar je als je voor een groep mensen staat?
Ik voel dat ik mensen raak met mijn authentieke en speelse presentatie. Ik heb veel plezier, alles stroomt en ben verbonden met mijn gevoel en intuïtie. Op het podium of voor een groep mensen weet ik op één of andere manier altijd wat ik moet zeggen of doen om beweging in de groep te krijgen. Beweging in de groep als geheel, beweging in lichaam en geest van het individu. Dit ervaar ik als puur genot. Dat ik mijn blije zelf kan zijn en dat de mensen in de groep daar blij van worden.

Wat breng je teweeg in een groep mensen?
Tijdens een teambuilding training gingen 400 mensen zingen, klappen en spelen. Allemaal met een lach op hun gezicht. Na afloop van een andere teambuilding training kreeg ik als feedback van één van de deelnemers; ‘Het was echt heel leuk! We hebben veel plezier gehad met de muziek. Wat een goede sfeer! Dat terwijl we elkaar niet eens kenden!’ Ik dacht dat ze van dezelfde afdeling kwamen en elkaar juist wel kenden.

Wat is de Connect & Play Teambuilding?
Om het beste uit een groep te halen dienen we te beginnen bij de kern; het individu. Connect & Play verbindt mensen eerst met zichzelf daarna met de ander, en vanuit deze basis met de groep. De potentiële synergie van de groep begint pas te werken als elk individu zich vrij, sterk en positief voelt en gedraagt.

In grote lijnen ziet de Connect & Play Teambuilding er zo uit:

  1. Goede sfeer neer zetten en groep verbinden met humor, improvisatie, positiviteit en autenthiek contact.
  2. Interactie met groep door vragen te stellen. Doel is om mensen te laten praten om de groepsdynamiek te ontdekken. Waaronder de positiviteit-negativiteitsbalans en de huidige rolverdeling en andere kenmerken van de groep en/of individuen.
  3. Huidige groepsdynamiek positief veranderen via Connect & Play oefeningen en spelletjes. We werken in groepen, koppels en solo. Aan bod komen; positieve communicatie, benutten van talent en potentie, de speel-mindset, en creativiteitsboost.

Arnold is oprichter van Brincadeira de Capoeira Den Haag. Hiernaast werkt hij als cabaretier, presentator, improvisator en dichter. 

Ouderschap: kleuters kennen geen facebookcultuur

IMG_3999

Kleuters zitten niet op facebook, maar kennen wel een dicht sociaal netwerkcultuur. Mijn kleuter maakt mijn leven een stuk socialer, niet met dagelijkse digitale updates, foto’s en likes, maar met real-live vriendjes en vriendinnetjes die spontaan of afgesproken over de vloer komen. De nadruk ligt wel op spontane speeldates, omdat ze puur en alleen afgaan op hun gevoel; met wie wil ik vandaag spelen?

Voor hun ‘facebook’ updates hebben ze geen computer nodig, maar alleen hun vaardigheid tot spreken. Zo zag mijn dochter vrienden van ons de klas in komen lopen met nog een aantal onbekende mensen met hun kinderen. Het was een vriendin die met haar dochters meeliep tijdens een rondleiding door de school. In plaats van aan al haar vrienden te vertellen dat zij de dochter van de vriendin kent, vertelde ze het direct aan de juf. Ook een update over nieuwe regenlaarzen wordt gedeeld in een kringgesprek op maandagochtend. Deze nieuwe ‘prinses Sophie’ regenlaarzen werden een aantal dagen in haar slaapkamer getoond aan twee vriendinnen. Nee, niet middels een levenloos fotootje op facebook, maar tastbaar; te voelen, te ruiken en te passen.

Laat ik ook even stil staan bij het real-live ‘liken’ van een ander; in haar geval een klasgenoot en/of vriendin. De ‘likes’ vliegen heen en weer door middel van dikke knuffels, een aai over het hoofd, hand in hand schaterlachend over het schoolplein, brullend van het lachen over de vloer en elkaar te helpen met het dragen van een tas wanneer de ander te moe is. Iemand aardig vinden en iets fijns voor een vriendin doen (en voor haarzelf!) is vragen of ik de favoriete maaltijd van haar vriendin wil klaarmaken. Samen smulden we er intens van; spaghetti bolognese.

Zoals ik al aangaf; mijn leven is sociaal rijker door haar speeldates. Door de speeldates kom ik aan mijn dagelijkse oudergeklets waarvoor ik niet achter facebook hoef te kruipen. Het contact met de ouders kleurt mijn beeld over hen in en dat maakt mijn dagelijkse tripje naar school een stuk levendiger. In groep 1 vonden de speeldates tussen klasgenoten al plaats, maar onze dochter was er nog niet klaar voor. Ze had tijd nodig om te ontladen van alle opgedane indrukken. Nu ze in groep 2 zit, heeft ze na schooltijd zoveel meer energie dan in het eerste jaar.

Een wereld van energieverschil waarvan ze in dit jaar de vruchten ervan plukt. Ik zie haar opleven van het sociale contact. Ze kan in haar sociale contacten haar speelse en vindingrijke energie kwijt. Ondertussen beseffen wij, de ouders, ons heel goed dat we elkaar helpen door deze speeldates te steunen. Die twee uurtjes extra om wat werk af te maken, huishoudelijke taken af te ronden of iets voor onszelf te doen, is mooi meegenomen. En nogmaals, de tastbare sociale netwerkcultuur buiten facebook maakt mijn leven een stuk gezelliger. Ik geef toe, ik geniet zeker van facebook, maar een fijne balans hierin te ervaren is heerlijk bevrijdend. Laten we hopen (of ernaartoe werken) dat onze kinderen dit fijne levendige echte sociale deel van het leven blijven voortzetten, ook op een leeftijd waarop ze onderdeel kunnen gaan uitmaken van facebook.